Pom, een klein oranje-wit verhaal van de liefde

Dag Pom, 

Daar was je ineens, een schichtig wit katje met oranje vlekken en je leek onze tuinbank gekozen te hebben als je nieuwe thuis. Je was verfomfaaid, je vacht was vies, je stonk, er zat amper beweging in je, behalve als we te dicht bij kwamen, dan zorgde je wel dat je weg kwam. Niet echt een kat om verliefd op te worden zou je zeggen, maar toen je me aankeek was ik verkocht. 

‘Als je van mij was, zou ik je erg missen,’ dacht ik, dus nam ik de tijd je aan me te laten wennen, zodat ik dichtbij genoeg kon komen voor een duidelijk foto. (Oh my, die ogen…) Je foto zette ik op twitter met een oproep om je eigenaar te vinden. Die oproep werd ontzettend veel gedeeld, maar er kwam geen reactie op. Ik zette je foto op Amivedi, op facebook op een site voor vermiste en gevonden katten, maar niemand miste je. Ik wilde je meenemen naar de dierenarts om te kijken of je gechipt was, maar hoe gingen we je daar krijgen als je zo schuw was? We zouden je vertrouwen moeten winnen om dat voor elkaar te krijgen. 

Intussen zagen we je magerder worden. Ik wilde niet zomaar andermans kat bijvoeren, maar een dier laten creperen kon ik ook niet. Ik maakte een soort nest op de tuinbank, een beetje beschutting tegen de kou, en gaf je wat voer. Hemel, wat had jij honger…

Ik bedacht dat je wellicht niet vermist werd omdat je dichtbij woonde. Je kwam misschien best nog wel eens thuis. Hoe kon ik daar achter komen? Ik deed je een bandje om met een boodschap erin: ‘Ben jij mijn baas? Mail dan naar…’, maar niemand die me, verbaasd je plots met een bandje om te zien, mailde. 

Je sterkte aan. Je kreeg weer de kracht om voor jezelf te zorgen, jezelf te wassen en wat werd je vacht mooi glanzend. Langzaam wende je. Was je ooit eerder geaaid? Op schoot geweest? Opgetild? Geknuffeld? In een huis geweest? Ik denk het niet. Alles lijkt nieuw voor je, maar je verwelkomt de aandacht net zo hard als het voer. 

We durfden het lang niet je een naam te geven, maar nu je inmiddels weken op de tuinbank woonde, je plek in de buurt bevochten had, vriendjes was met Lux en ons volkomen ingepakt had – hoe ontroerend kun je zijn, Pom?- werden we het eens over je naam. Jij heet Pom. Een perfecte naam voor koosnaampjes: Pommie, Pommetje, Pomptidom, Pomkat, Pommepoes, Pomodori. 

Afgelopen dinsdag lukte het je in het kattenmandje te lokken. Ik belde snel de dierenarts dat we eraan kwamen, we waren hartstikke blij dat het gelukt was je te vangen zodat we eindelijk je chip uit zouden kunnen laten lezen en toen brak je los. Houdini, jij. Het werd wel duidelijk dat we je nooit meer in dat mandje gingen krijgen, maar hoe kregen we je dan bij de dierenarts? Uiteindelijk verzonnen we een constructie met een fietskrat, een doorzichtige plastic deksel, een fietsspin en dan ook nog een extra band eromheen gestrikt. Alledrie verhit en buiten adem kwamen we aan bij de dierenarts, waar je zo mak als een lammetje was. En nee, je had geen chip. ‘Geboren op een boerderij en weggelopen,’ vermoedde de dierenarts. Voor haar was het wel duidelijk, je had geen eigenaar. Of ze je dan maar op ons adres in moest schrijven… Anderhalf ben je, we mochten een verjaardag voor je verzinnen: 3 september (toch al een feestdag hier). En zo reden we met een zwerfkat naar de dierenarts en met onze eigen kat weer naar huis.

Lieve Pom, welkom thuis. 

     
    
  

Advertenties

11 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

11 Reacties op “Pom, een klein oranje-wit verhaal van de liefde

  1. Wat een mooi verhaal! En wat een mooie Pom. <3

  2. Mooi beestje ;-) En weer eentje die blij is dat hij een nieuwe thuis heeft gevonden.

  3. Manon

    Wat leuk! Wij hebben hem/haar ook al een aantal keer bij ons huis gezien.
    Maupey en Pom kunnen het ook erg goed met elkaar vinden.

    Veel geluk met jullie lieve pom!

  4. Esther

    Och… Hallo lief beestje! (die tweede foto… Zo mooi!)

  5. Anke

    Mooi verhaal en veel geluk Pom. Welkom thuis.

  6. Wat een lieverd! Die heeft jullie gewoon uitgezocht als fijn huis om in te wonen.

  7. Sanny

    Wat een mooie kat! En Pom heeft geen beter huisje kunnen uitzoeken dan bij de Santenkraam.

  8. kitty

    Wat knap van die knappe Pom dat ze doorhad dat jullie de beste plek waren om aan te kloppen. Ze voelde dat ze heel welkom was denk ik!

  9. OH wat een snoes! En wat zijn jullie fijne mensen die een veilige plek kunnen bieden. Opdat jullie het maar lang prettig hebben met z’n allen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s