Van iets ontzettend leuks en iets verdomde stoms

Ik dub al de hele dag. Hoe krijg je nou iets heel leuks en iets heel stoms samen in 1 logje? Ik begin maar met het leuks, want zo ging het in het echt ook. 

Op 3 september moest ik op controle in Maastricht. 3 september… De dag dat Rinke en ik elkaar ontmoetten 19 jaar geleden. De dag dat we trouwden, 12 jaar geleden. En nu dus ook: de dag dat er weer een controle zou zijn. Maastricht ligt op 3 uur rijden voor ons, wat veel voor mij om op 1 dag heen en weer te gaan, we besloten er een overnachting in Keulen bij aan te plakken.

Op woensdag kwamen we daar aan, parkeerden in de grootste parkeergarage van Europa (1,7 km lang, vol met Ferrari’s en Porsches) pal onder ons AirBnB-adres in het havengebied. Alleen die garage al was een bezienswaardigheid, maar boven de grond werd het nog veel beter: wat hadden wij het ontzettend getroffen… 

Twee allerliefste gastvrouwen hadden we, waarvan de één lang in het Europees parlement zat en de ander sportverslaggeefster is voor de WDR, beiden in voor goede gesprekken en vol tips voor in Keulen. Ze wilden onze eerste keer Keulen memorabel maken zeiden ze, wel, dat maakten ze waar. 

Wij bezochten Museum Ludwig, dat stond al lang op ons lijstje. We hoopten er eindelijk een favoriet werk van Tom Wesselman te zien, maar het halve museum bleek leeg. Witte muren, rood-witte afzetlinten en bijzonder veel zich vervelende suppoosten, best Museum Ludwig, zó presenteer je je toch niet? Gelukkig was er toch ook nog wel iets te zien. Het meest geraakt waren we door een werk van Gerhard Richter, een naakt dat de trap afloopt. Ze tikte ons op onze rug, we draaiden ons om en vielen stil: wat een schoonheid. 

We aten voor een prikkie zeer Duits en zeer lekker op een plek die de dames ons aangeraden hadden, ver van de toeristische plekken af. De avond was zoel, het was er zo fijn en  we zuchtten dat het jammer was dat we er maar 1 avond hadden… Toen hadden we nog geen idee dat de ochtend nóg beter zou worden. 

Een tafeltje op het terras met uitzicht op de Rijn gedekt met een uitgebreid ontbijt voor 2 personen, een allerliefst kaartje er bij: Susanne und Sabine hadden ons zo verrast… 

En toen… Was het tijd voor deel twee van de reis…

Ik wist het niet met deze controle: de afgelopen weken waren nogal slecht geweest. Slibden de stents dicht? Of moest ik dit zien als ‘hoort erbij, niets aan te doen…’? Voor beide uitkomsten was ik wat bang. Ik bedoel, ik zit niet te wachten op weer een operatie, maar verdorie, ook niet op dat ik wat ik nu ervaar maar moet zien als ‘normaal.’

De echo was duidelijk: het zag er keurig uit: open stents, goede flow. Dat maakte de artsen wat verdrietig, want dat betekent dat ik bij het clubje mensen behoor waarbij de operatie geslaagd is, maar het resultaat ervan te wensen overlaat. Mijn arts nam alle tijd voor me, was heel eerlijk, heel lief: er is niets aan te doen. Ik hoef niet meer te verwachten dat dit verbetert. Deze pijnen zijn bij hen bekend en ongrijpbaar. Ze spelen zich op microniveau af, dit is inoperabel en helaas, pijnstilling heeft er geen vat op. Artsen zijn geen tovenaars, er is op dit gebied nog zoveel waar ze nog niet genoeg van weten. 

Ze raadde me aan door te doen zoals ik doe, ervan genieten als iets lukt op adrenaline, dan maar met boetepijn erna, egoïstischer te zijn dan ik leuk vind om genoeg rust te krijgen, niet te verwachten dat de grilligheid verdwijnt en werk… Nee, helaas… 

En zo had ik een goede uitslag, maar waren we toch nogal verslagen met ons allen, Rinke, mijn arts, de arts in opleiding die me ook zo goed kent en ik. ‘Zat er maar een stent dicht, dan konden we wat doen…’ 

In het ziekenhuisrestaurant aten we tegen heug en meug een maaltijd. Vlees nog ook, eten we nooit, maar het leek het beste, zuurvlees voor bij een zure boodschap. Vlees met tranen. Joe, 19 jaar samen, 12 jaar getrouwd en * plaats hier een woord naar believen * nooit meer zo samen zoals we bedoeld waren. Voor altijd het spook van May Thurner ertussen, een leven lang met die verrotte pijnen. 

En nu is het ‘the day after’. Weet je, ik denk nog maar even terug aan dat fantastische uitzicht tijdens ons ontbijt (met aan de overkant van de Rijn het naaktstrand :) ), aan het museumbezoek op adrenaline, dat prachtige naakt op de trap… 

   
    
    
   
   
   

Advertenties

20 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

20 Reacties op “Van iets ontzettend leuks en iets verdomde stoms

  1. terrebel

    Soms gaan we maar gewoon door omdat er geen andere keus is. Anderen doen niets terwijl zij wel een keus hebben. Wat is erger? In elk geval hebben jullie genoten! En niet alleen van Keulen maar met name van elkaar. En dat neemt niemand je af. Toevallig. Goed weekend!

  2. Anke Doutzen Feenstra

    Goed zo Sanneke! Always look on the bright site of life en als iemand dat kan ben jij het!!! Mis jullie op itgwo wou ik nog ff kwijt! ♡

  3. Koert

    Brrrr wat een ontzettend k((@€)€#-te nieuws! Vah.

  4. Wat een rot nieuws. Maar in de afgelopen jaren dat we je volgen op je blog weten we ook dat jij een positief mens bent. En dat je ook hier weer een weg in zal vinden.

  5. Jet

    Bah, wat een rot bericht. Ik had het je zó anders gegund.

  6. Yvonne

    Hoe je het voor elkaarkrijgt zo’n mooi blog te schrijven na zo’n klote bericht, beats me, maar ik put er weer kracht uit. Hopelijk kun je daar wat mee: dat je in ieder geval andere mensen helpt met je positiviteit. Dat doe je echt, Verder hoop ik vooral heel erg dat hier veel onderzoek naar gedaan wordt (ook al is het een zeldzaam syndroom) en dat ze je in de toekomst alsnog kunnen helpen.

  7. Nicolekebolleke

    “….nooit meer zo samen zoals we bedoeld waren.”

    Au.
    Kei hard. Maar ook hier maken jullie iets moois zijn.
    Want dat zijn jullie. <3

  8. Rotten May! Wat een sof. Maar ondertussen heb je wel de eerste prijs voor ‘looking at he bright side’, terwijl bitterheid misschien zoveel makkelijker was geweest.

  9. Wat een rot nieuws, maar dat jij er toch weer een positieve draai aan weet te geven. De foto’s van Keulen zijn prachtig, ik gun jullie veel van die dagen. Sterkte.

  10. Janine

    Oh, wat rot! En ook moeilijk te bevatten: hoe kan het dat hier niks aan gedaan kan worden en ook pijnstilling er geen vat op krijgt? May will not go away… Ik hoop dat jij/jullie met alle kracht haar regelmatig het zwijgen op kunnen leggen en dat jullie met elkaar van zulke Keulen-momenten kunnen blijven genieten!

  11. Oh lieve Sanneke, wat wilde ik zo graag dat je ander nieuws te horen kreeg. Wel geweldig te lezen hoe je er telkens de moed blijft in houden. Je bent een voorbeeld voor heel velen! Dikke dikke zoenen

  12. Brigitta

    Helaas is het leven niet altijd mooi en eerlijk, maar mensen zoals jij en ik, die chronisch ziek zijn, en vaak steeds een beetje meer moeten inleveren, blijken vaak in staat om er toch iets moois en heerlijks van te maken. Dikke knuffel uit Groningen!

  13. EstherD

    Ik vind dat jij jouw leven ongelooflijk mooi leeft. Ik wens je geen sterkte en moed, want dat heb je allemaal al, net als liefde. Je doet er zoveel moois mee, en ik hoop er af en toe van mee te mogen krijgen hoe je dat doet door je stukjes te lezen. Kus!

  14. Slik. Zo’n mooie blog, mét positieve vibe én genieten én toch ook dat rotnieuws. Wat een krachtige vrouw ben je. Dank je wel dat je ons laat delen in jouw verhaal.

  15. mieke

    kus, ik ga je mailen!

  16. Ach, lieve Sanneke, wat kan ik daar nou op zeggen… Ik heb even geen woorden. Een virtuele knuffel dan maar weer, mooi mens.

  17. Hanneke

    Potver. Ik lees het nu al voor de derde keer en weet nog niet goed wat te zeggen. Ja, hele lelijke woorden omdat ik het jullie zo anders gegund had.. En dat ik je, net als de rest, heel veel goeie dagen wens waarin May zich koest houdt, en je geweldige vermogen om altijd mooie dingen te blijven zien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s