Nisses eerste schreden in de filmwereld en hoi, het nieuwe schooljaar is begonnen! (Is dat eigenlijk wel zo leuk?)

Ik zit buiten in de zon terwijl ik dit schrijf en mijn gedachten dwalen af naar de andere kant van het land. Rinke is met Nisse naar Nissewaard. Daar worden de eerste filmbeelden van Nisse geschoten voor de film waar hij in meespeelt. Zo leuk en spannend. En ja, wonderlijk, niet? Dat het nou net in Nissewaard moet zijn. Rinke stuurt beelden van onze zoon in kostuum en make-up op de prachtigste locatie: betoverend. Ik mag vanzelfsprekend verder nog niets over de film melden. Best jammer, ja. En nee, ik kon niet mee naar Nissewaard, helaas, maar hé, ik heb zon en koffie en taart en u. Dat maakt veel goed. 

Als ik dan niets over de film mag zeggen, moet ik maar vertellen over de eerste schoolweek van de kinderen. Die was in het geval van Nisse weinig spectaculair: zelfde klasgenoten (-1 die plotseling verhuisd was in de vakantie), zelfde meester, een even enthousiaste Nisse als voor de vakantie. 

Voor Neeltjes klas was er in haar school flink verbouwd, want haar klas is inmiddels uitgedijd tot 46 kinderen. 46, ja. Ik snap dat best, dat aantal. Het is een bijzonder prettige, rustige klas, daar wil iedereen wel in. Is één van haar juffen nog een muzikale juf ook, Neeltje vindt dat ze maar geluk heeft. ‘We mogen volgende week al optreden en ik mag in de microfoon zingen!’

En dan Jip! Eindelijk naar de middelbare school! Hallo vwo+! Hallo nieuw leven! Jip had er toch wel zó naar uit gezien. Ik zat op dinsdagmiddag helemaal klaar voor een stroom aan opgewonden verhalen over de eerste lesdag: 

‘Jip! Hoe was het?’

‘Druk.’ 

Maar wacht… Dat was het enige commentaar? 

‘En verder dan?’

‘Veel. Mag ik chips?’

Hm. Nou wilde ik toch ook wel weten of hij al huiswerk had. Het eerste huiswerk op de middelbare school… Wow… Dat is me wel even iets. 

‘Ja. Heb ik. Van wiskunde. Het hoeft pas vrijdag af.’ Jip zette zijn koptelefoon op en at in hoog tempo een zak chips leeg. 

Ik vroeg me zo langzamerhand af of dit wel goed ging. Ik had me deze thuiskomst toch net iets anders voorgesteld. Het duurde een uur voordat hij bereid was me zijn huiswerk te laten zien. Ik hapte even naar adem. Het kind had niets teveel gezegd met zijn ‘veel’, het was waanzinnig veel. Dríe hoofdstukken af voor vrijdag… Hoe ging ik dit eens opbouwend aanpakken? 

We maakten een plan, hakten het werk in iets behapbaarder brokken en ik hoopte maar dat Jip er zo toch weer de lol van in zou zien. Dat laatste wilde nog niet zo. De volgende morgen zwaaiden Rinke en ik bezorgd onze zeer geïrriteerde, overprikkelde puber uit. Onze Jip… We kenden hem tot nu toe alleen nog maar als uitermate relaxte dude. Dat was hij nu duidelijk niet meer. 

Ik dacht aan mijn eigen wanhoop over wiskunde in de brugklas (dat kwam ook nooit meer goed overigens. Jip kennende zal dat bij hem wel anders verlopen) en Nederlands… Had ik dan níets geleerd op de basisschool? Ik snapte geen hol van d’s en t’s, had een 5 op mijn eerste rapport. Dat kwam gelukkig wél goed. En dan mijn klas: er werd meteen een hiërarchie opgesteld, waarbij de zittenblijfster bovenaan stond. En er waren jongens. Ook dat nog. 

In de loop van de week veranderden de verhalen van Jip al wel wat. Ja, hij vindt het overweldigend druk en veel, maar hij is ook heel blij met zijn nieuwe klasgenoten, sommigen ziet hij nu al echt als zijn vrienden en tot zijn genoegen wordt de klas al een geheel. Voor wiskunde bleek hij niet 3 hoofdstukken af te hoeven hebben, maar slechts tot hoofdstuk 1.3 te hoeven werken. Uit zichzelf en met plezier maakte hij zijn verdere huiswerk. Hij weet nu een beetje wat de gang van zaken is op die grote nieuwe school, heeft er vertrouwen in dat het komende week een stuk makkelijker zal gaan. 

O, dan was er nog 1 ding waar ik ook nog razend nieuwsgierig naar was: 

‘Ehm, Jip? Ik hoor je veel over de jongens in de klas. Dat ze leuk en aardig zijn en zo. Zitten er eigenlijk ook leuke meisjes in je klas?’ 

‘Geen idee. Ik heb het heel druk!’ 

Jaha, met de groepsWhatsApp van de nieuwe klas vooral. 

Bloedspannend, maar ook mooi man, naar de middelbare school. 

  

Advertenties

8 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

8 Reacties op “Nisses eerste schreden in de filmwereld en hoi, het nieuwe schooljaar is begonnen! (Is dat eigenlijk wel zo leuk?)

  1. Helen

    Ik lees al zo lang met je mee, en ben zo blij om te lezen dat het goed gaat met Neeltje op school, en met alles! Hoop dat het hier (twee kinders, 5 en 2, ook al van die museum minnende plusklaskinderen) ook zo goed mag gaan. (Enne, die film, is dat iets met violen?)

  2. Gaaf van Nisse! En de plek is natuurlijk op zijn naam uitgezocht.

    Het is ook wel echt anders, zo’n middelbare school. Fijn dat Jip er steeds beter in rolt! (Hij ging met zijn longboard toch? Ach, een grap is al niet meer leuk als je hem uitlegt.)

  3. Het is ook best een overgang van basisschool naar middelbare. Wat een leuke foto van jou met kinders!

  4. Jet

    Héérlijk blogje, ik heb het met een grote glimlach gelezen! 😃

  5. Tell me about it. Kinderen naar de middelbare school. Tsjonge.

  6. kyratyara

    Leuk om iets meer te lezen over Nisse. De scenes van gisteren gingen, alhoewel de zenuwen een beetje opspeelden, redelijk goed. Nisse acteerde heel natuurlijk :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s