Vakantie, de don’ts en do’s.

De kinderen hebben er al drie vakantieweken opzitten. Jip vermaakt zich altijd wel, voetbalt zich suf, vermaakt zich met zijn vrienden en heel puberesk eens een hele dag bankhangen, een beetje lezen en gamen vindt hij ook geen probleem (‘Haha, mam, moet je kijken. Senna en ik racen samen in de sufste auto’s, nog 75 rondjes te gaan.’ Senna: ‘O man, 75 rondjes, ik heb er zin in.’ Ik: ‘Hoe lang doe je over 75 rondjes?’ Jip: ‘Ooh, 3 uur of zo.’)

Maar dan Nisse en Neeltje… Het liefst spelen ze met de buurmeiden, maar die zijn in Zweden. Ze verzorgen hun konijn en hamster, maar verder is het toch wat saai zonder Anna, Julia en Eva. Ik besloot dus maar eens tot iets dat ik al jaren niet gedaan had: alleen met de kinderen weg met de auto. (Het blijft wat riskant, ik ben nogal onstabiel qua pijn,  maar ik had het idee dat het nu moest kunnen.) Naar de ijsboerderij gingen we, die eigenlijk de Drenthse Koe heet, maar dat vind ik een stomme naam. Ik houd het dus bij de ijsboerderij, ze maken er immers waanzinnig lekker ijs. Verder is het een speelparadijs. Eerder had je er eigenlijk niet veel meer dan een reusachtig luchtkussen waar je op kon springen, een maisdoolhof,  wat trampolines en een paar traktortjes en kwamen we er graag. Ik bracht mijn verjaardag ooit springend op dat grote luchtkussen door (ik werd 32 of zo) en had een topdag. Nu kwamen we er aan, zagen dat de parkeerplaats 5 keer zo groot was geworden, konden de auto op het allerlaatste plekje kwijt en keken verbaasd naar de ijsboerderij. Zo hé… Het was… Groot. Het hele grote springkussen was verdwenen, het maisdoolhof ook. Er waren spring-, klauter-, race- en waterdingen voor in de plaats gekomen. Ertussen miegelde het van de kindertjes. Nisse en Neeltje sprinten weg zodra we er waren, probeerden alle speeltoestellen uit en ik zag ze de hele middag niet terug, behalve als ze met rode wangen om wat drinken kwamen vragen. 

Ja, nee, zo ging het dus niet echt… Dat deden álle kinderen, uitgelaten rondrennen, maar niet de mijne. Oké, het ‘glow in the dark’-voetbal vonden ze leuk (als ik meedeed) en paardrijden op pluche paarden ook.  

  


Ze deden eens een rondje op een traktor, waagden zich na lang aandringen van mijn kant op een springkussen, maar waren telkens na 2 minuten alweer terug bij mij en mijn boek. Ik had me op veilige afstand van de meute opvallend obese moeders naast het laarzenrek genesteld. Ik voelde me wat verloren naast al die grote dames in witte driekwartleggings en olijke vrolijke tuniekjes. Ze schreeuwden ook maar de hele tijd dingen als ‘Damien, hierrr komen, nú! Lúísteren, jij!’ Dan liever de geur van mest in mijn neus en een beetje rust. Toen ik onderstaande naast me zag, vroeg ik toch maar eens of zíj het eigenlijk wél leuk vonden.   

We namen nog maar een ijsje – ah nee, hè, rótwespen! – en dropen af. 

Wat kon ik dan nog wel alleen met ze gaan doen? Naar een museum, dat zouden ze leuk vinden, maar dat was wat ver. Naar de Zwarte Dennen dan! Daar was ik gisteren met ze. Weer een uitje waarbij ik zelf heen en terug moest rijden, maar het ging goed en wat was het heerlijk… Een bijna leeg strand om een bijna leeg meer in het bos… Nisse en Neeltje speelden, lazen Suske en Wiske’s, ik keek toe, glimlachte, baadde pootje en las. 

Dit vinden mijn kinderen dus fijn. En ja, ik ook… We zuchtten alledrie nog maar eens gelukzalig, dít gaan we vaker doen.

   
   
 

 

   

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

4 Reacties op “Vakantie, de don’ts en do’s.

  1. Ssst, niet zo hard Sanneke, straks kun je door de vrolijke tuniekjes en witte leggings het strand niet meer zien. ;-)

    • sanneke

      Hm, daar zeg je wat. Maar het strandje is dus alleen voor hele saaie, bedachtzame mensen. Niks aan feitelijk. Kun je beter naar de ijsboerderij, daar gebeurt tenminste nog eens wat! Of een pretpark op een warme vakantiedag! Ook een aanrader!

  2. Of naar jouw stad (toch?) Daar stuiteren niet alleen kinderen, maar ook ballen! http://lehti-paul.blogspot.nl/2015/07/onder-de-trein-streetballen.html?m=1

  3. Wij komen er om die reden ook niet meer.. Het was zo leuk en kleinschalig, en nu vind ik het er te druk en te groot. Wij gaan vaak naar Ellertshaar (ssttt, niet verder vertellen), ook zo’n prachtig meertje in het bos.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s