De grote sprong het diepe in

‘Ik ben niet bang, hoor,’ zei de dochter, ‘en ook niet verlegen.’ 

Dapper – ík vond het dapper, zijzelf niet waarschijnlijk, zij vond het gewoon – stapte ze het schoolplein op, fiets aan de hand, groette de meester, kreeg kuiltjes in haar wangen van al de blij naar haar roepende meisjes: ‘Neeltje! Neeltje, je bent er weer!’

Ja, ze was er weer. Vorige week kwam ze al eens een middag meekijken, nu een ochtend. Een andere school, ik vind het me wat… 

Of we niet tevreden zijn over haar huidige school? We houden juist erg van dat schooltje en ze willen er alles wel doen om Neeltje te geven wat ze nodig heeft. Maar haar klas is met 15 kinderen erin maar klein, het niveauverschil groot. De juffen geven aan: eigenlijk heeft ze niet echt aansluiting in de klas, alleen met ons…

Bij ballet merkt ze zelf dat dat heel anders gaat, daar geniet ze, heeft ze leuk contact met meisjes in de groep, maar ja, ballet is maar een uurtje in de week… Zouden we haar dan wel op dat lieve schooltje moeten laten, als ze er in de klas zo alleen staat? Daarnaast is ze aan het onderpresteren, heeft ze faalangst. Zou dat misschien verminderen als ze met meer kinderen  van haar niveau in een groep zou zitten? 

Mijn hoofd liep ervan over de afgelopen periode. Ik zou het zo fijn voor haar vinden als ze vriendinnetjes had in de klas. Of een vriendinnetje. Het is zo’n leuk, origineel ding, ik wens haar iemand die haar gedachtengangen en humor begrijpt, met wie ze prettig kan samenwerken…

Nu is ze aan het proefdraaien in een klas met – schrik niet – 41 kinderen: het andere uiterste. Twee bevlogen docenten geven er samen les; het blijkt een goed uitpakkend experiment. Of de klas als hij doorstroomt gesplitst wordt of zo verder gaat, dat is nog niet zeker. Wat wel zeker is: met meer kinderen in de groep, is er meer kans dat er iemand tussenzit met wie je het goed kan vinden. 

Ik ben benieuwd hoe ze het vanmorgen vindt, mijn Neeltje, of ze kiest voor het oude vertrouwde of dat ze de grote sprong het avontuur in waagt. En ookal ben ik de afgelopen tijd wèl bang geweest (maken we de goede keuze? Kunnen we haar dit wel aandoen? Of geven we haar juist een prachtige kans?), nu denk ik: spring maar, kind. Het zal je goed doen.   

 

Advertenties

15 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

15 Reacties op “De grote sprong het diepe in

  1. Ja, een vriend(in) in de klas, wat een cadeau zou dat zijn.
    Goede sprong, Neel!

  2. Zet ‘m op, Neeltje, jij prachtkind! Ik wens je lieve vriendinnetjes, een hoop giebeltjes en heel veel plezier x

  3. Ri

    Wat spannend. Voor iedereen.

  4. Ben niet zo’n reageerder, maar nu durf ik wel ;-) Want oi! , dit dilemma komt me akelig bekend voor… ik wens jullie veel wijsheid, en wat mazzel, maar bovenal: Neeltje een vriendje.

  5. Onze ervaring op school is dat dit soort weloverwogen beslissingen heel goed uitpakt. Altijd spannend natuurlijk, maar komt goed met Neeltje!

  6. wendy

    Moeilijke keuze hè! Jullie hebben daar vast heel goed over nagedacht, dus Neeltje gaat naar een fijne school waar ze beter tot haar recht zal komen. Wij hebben een paar weken terug ook een overstap gemaakt, voor beide kinderen, en het lijkt voor hen goed uit te pakken. Succes!

  7. Dat enthousiaste onthaal klinkt al heel erg positief.
    Spring ze, Neeltje!

  8. Wat een moeilijke keus zeg! Dapper van jullie allemaal dat je er mee aan de slag wilt / gaat en Neel de kans wil geven op een betere plek. Het klinkt logisch, maar ik weet dat dat het voor veel mensen niet zou zijn.
    Ik hoop voor iedereen dat het goed uitpakt, maar ik hoop vooral voor Neel dat er een vriend(innet)je vindt!

  9. Tineke

    Wat goed van jullie om hier mee aan de slag te gaan. Onze dochter had ook geen aansluiting op haar BS. Er was niemand van haar niveau alleen de plusklas was leuk (één ochtend in de week). Nu in de derde klas gymnasium is het een angstig, onderpresterend meisje wat moeilijk contact maakt. Ik hoop voor Neeltje dat ze echt vriendinnetjes krijgt en dat ze het fijn vindt om naar school te gaan.

    • Sander

      Heel herkenbaar! Gelukkig had ik op de basisschool één klasgenoot met ongeveer hetzelfde niveau, maar wij staken allebei met kop en schouders boven de rest uit. Toentertijd was er weinig tot geen aandacht voor kinderen die het allemaal moeiteloos deden en werd er extra tijd besteed aan de kinderen die wel hard moesten werken. Resultaat was dat ik nooit heb leren studeren en nooit de discipline heb ontwikkeld om te leren. En dat heeft me flink parten gespeeld tijdens mij studie. Waar mij op de basisschool werd aangeraden tweetalig gymnasium te gaan doen, heb ik tijdens mijn studietijd te horen gekregen dat een overstap naar MBO echt geen schande zou zijn.
      Ook in sociale contacten merk ik dat ik niet zo snel uit mijn schulp kruip en me soms schaam voor wie ik ben.

  10. Wat een kracht in jullie meisje, om er zo in te stappen. Maar dat geeft ook wel aan dat het goed zit denk ik!

  11. Wat goed zeg dat het door de juffen is aangegeven en Neeltje zo zich ergens beter thuis kan gaan voelen. Super dat jullie dit doen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s