Het mooiste zwarte kruis van de hele wereld

Hij riep ons, Kazimir Malevich. ‘Joehoe, jongens, jullie konden niet komen kijken toen er een overzichtstentoonstelling van me was in het Stedelijk, daarom ben ik nu naar jullie toe gekomen! Ik bedoel, het Drents Museum, da’s te doen, toch?’
Dat klonk wel erg verleidelijk.

Het Drents Museum heeft het weer eens voor elkaar: een expositie waarvoor allemaal topstukken uit het buitenland losgetroggeld zijn. Er waren veel werken vanuit St Petersburg verscheept om hier ten toon te stellen.

Sommige kunstenaars worden bij leven niet op waarde geschat (denk aan van Gogh, die bij leven slechts één doek verkocht), Malevich kreeg tijdens zijn leven wel erkenning voor zijn werk. Malevich was een gevierd kunstenaar en theoreticus. Hij werkte abstract, in een stijl die Suprematisme genoemd wordt, waarin geometrische vormen een hoofdrol spelen.
Op een gegeven moment had hij het abstractste van het abstractste gemaakt, een zwart vierkant en ging hij toch maar weer over op herkenbaarder vormen.
Daar had de dwang vanuit het communistisch regime ook mee te maken. Het beviel ze niets, dat minimalistische abstracte geschilder van Malevich. Decadent vond men het. Zij zagen liever landarbeiders afgebeeld bijvoorbeeld.
Malevich paste zich aan, ging de laatste jaren van zijn leven realistischer schilderen. Ook al mocht hij niet meer precies doen wat hij wilde, het leverde erg mooie doeken op. Doeken die heel lang verborgen bleven ergens diep in Rusland. Pas na de ‘perestrojka’ in 1985, 50 jaar na de dood van Malevich, kregen deze doeken bekendheid. Het Drents Museum heeft ze nu in huis.

Op een gegeven moment besloot het communistisch regime dat de naam Kazimir Malevich niet meer genoemd mocht worden.
Hij werd de kunstenaar zonder naam.
Een vriend van hem maakte een afgietsel van zijn gezicht toen Malevich gestorven was. Dat verdween in een lade, zonder naam er bij. Die naam mocht immers niet genoemd worden. Triest, niet?
Dit dodenmasker is te zien op de tentoonstelling, samen met een afgietsel van de hand van de schilder en een foto van hoe hij opgebaard lag tussen al zijn doeken. Wat morbide misschien, maar ik vond het vreselijk ontroerend. Ach, die hand die al die bijzondere doeken om me heen geschilderd had…

Ik vond er wel meer ontroerend. Ik was nog maar net de tentoonstelling binnen gelopen of de tranen sprongen me al in de ogen. Daar hing het, het suprematistische zwarte kruis. Heel lang geleden, toen ik als student Vergelijkende Kunstwetenschappen voor het eerst in mijn eentje het Stedelijk in wandelde, zag ik dit kruis al eens. En ik snapte niet waarom, maar het raakte me diep. Daar stond ik, achttien jaar, aan de grond genageld door een schilderij. Een eerste liefde zogezegd. Nu ik het weer terugzag wist ik: die liefde is nooit over gegaan.
Afbeeldingen er van doen het geen eer aan, je moet het in het echt zien.

En toch ga ik hier nog maar wat foto’s bijplaatsen, want foto’s zijn nog altijd beter dan het helemaal niet kunnen zien.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6553.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6516.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6515.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6554.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6585.jpg

Het lijkt wel of ik hier zelf onderdeel ben van een suprematistisch kunstwerk.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6512.jpg

Verder was er ook veel moois te zien en te doen in het museum. Zo mochten de kinderen elk een glas graveren. Geweldig leuk!
De vuistbijl/schaaf die ik ooit vond en die het museum van me aankocht vonden we mooi tentoongesteld terug in een vitrine. Op de foto hieronder kun je lezen op wat voor bizarre manier ik ‘m vond.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6400.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6549.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6548.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6550.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6514.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6547.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6552.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6551.jpg

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/f9a/979894/files/2014/12/img_6517.jpg

Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

5 Reacties op “Het mooiste zwarte kruis van de hele wereld

  1. De wereld heeft behoefte aan mensen die de schoonheid van zwarte kruizen zien en weten over te brengen! Mooi stukje.

  2. Leuk, zo’n lesje kunstgeschiedenis!

  3. Prachtig verhaal, prachtige plaatjes Sanneke. Toch ben ik erg benieuwd wat je er nu precies aan raakt……Maar misschien moet ik zelf gaan kijken om het te snappen :-) Kerstvakantie hoop ik!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s