Avant-garde

Het voelt een beetje alsof we onze tijd vooruit zijn. Sterker nog, het voelt alsof heel Nederland, ja, jullie met zijn allen, ontzettend achter loopt.

Zaterdag vierden we Sinterklaas. Een fijne, warme Sinterklaasmiddag was het. De gedichten waren zo mooi en lief, de cadeautjes zo goed gevonden (Jip en Nisse dichtten, dachten en kochten mee deze editie), dat we volledig vervuld waren: het was mooi geweest, Sinterklaas.

Maar wat blijkt, de rest van Nederland is nog helemaal niet klaar met Sinterklaas. De winkels liggen nog steeds vol met chocoladeletters en kruidnoten, iedereen is nog volop op zoek naar de laatste cadeautjes, ploetert op gedichten, de discussie rond zwarte piet houdt de gemoederen nog steeds bezig.
Op zondag keken we rond in Deventer. Koopzondag was het. Al jaren waren we niet in Deventer geweest en wat is het er toch mooi. Wat buitengewoon relaxed was: niks hoeven kopen tussen al de Sinterklaaskoopjesjagers.

Vandaag vielen we dan toch weer met onze neuzen in de realiteit: bij Neeltje in de klas werden er vanmiddag kruidnoten gebakken (die natuurlijk pepernoten genoemd werden, logisch, zou ik ook doen, maar dan krijg ik de mensen van de kruidnotenbrigade op mijn dak). De juf had alleen een probleempje: hoe moest dat nou met Neeltje die geen suiker en koemelk mag? Rinke en ik besloten dat we dan zelf maar moesten komen helpen. We kregen meteen de helft van de klas onder onze hoede, wat wij leuk vonden, de kinderen iets minder: moesten zij dan ook… ZONDER SUIKER?! Wat een verschrikkelijk idee!
En dan ook nog eens met melk die niet eens melk was. Hadden zij weer! ‘Ik mag geen suikervrije suiker, hoor!’, riep een jongetje. ‘Ik vind suikervrije pepernoten víes!’, zei een andere. Het meisje naast hem was het heel erg met hem eens.
Om zo’n cluppie dan toch volledig om te krijgen, dat is leuk.

Of wij ooit kruidnoten zonder suiker en/of koemelk hadden gemaakt, laat staan met een horde kinderen? Eh, nee. Het was zeg maar één groot experiment. Dat vertelden we de kinderen ook, waarop het meteen een stuk interessanter werd.
Ik liet er een meisje proeven van de suikervervanger die we mee hadden genomen, kokosbloesemsuiker. Na een verbaasd ‘maar dat is lékker!’ wilden alle kindertjes een beetje proeven. ‘Dan wil ik dat ook proberen!’, riep een meisje en wees naar de amandelmelk. Stond ik theelepels amandelmelk uit te delen. Ook hierover was het oordeel unaniem: LEKKER!

Of de kruidnoten zelf ook lekker zijn geworden? Geen idee nog, alleen de suikerkruidnoten waren voor de bel ging afgebakken, morgen kunnen we pas de experimentele pepernoten proberen. Het maken er van was leuk in elk geval.

En zo lieten we Neeltje achter in de klas. Ze had alweer een nieuw experiment bedacht: een auto bouwen met zonnepanelen, zodat ie kon rijden op zonne-energie.

IMG_5434.JPG

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

Een Reactie op “Avant-garde

  1. Ze waren vast heel lekker! en wie weet gaan die kinderen nu thuis heel blij vertellen dat ze best ook zonder suiker willen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s