Derde eerste concert

Weet je nog, je eerste concert? Het mijne vond plaats in Winterswijk, een Achterhoeks stadje. Ik was 17, had net een week verkering met mijn eerste vriendje, een jongen met een imposante kuif. Hij luisterde naar de opgevoerde variant van rockabilly, psychobilly en daar hoorde die kuif bij, net als opgerolde broekspijpen, dr Martens en zwart-wit gestreepte sokken.
Samen met mijn psychobillyvriendje en zijn beste vriend ging ik met de bus naar Winterswijk en in een zaaltje daar zagen we Batmobile.
Nou ja, we zagen er amper wat van, want wat doe je als je net verkering hebt? Zoenen, heel veel zoenen (althans, dat deed ik). We kregen zo weinig van het concert mee, dat we pas na afloop merkten dat er een grote vechtpartij geweest was. De beste vriend kwam strompelend de zaal uit.
Dat je denkt, ik zou nog eens een kans moeten krijgen voor een eerste concert, want dit sloeg niet echt ergens op.

Die kans kreeg ik. Ik werd zo ziek dat ik 2 jaar amper de deur uit kon. Trombose-bekkengedoetje. Of ik ooit weer bij een concert zou kunnen zijn, ik durfde er niet op te hopen, maar het gebeurde toch. Een klein concertje was het, op de Parade, van Anne Soldaat en ik genoot zo hard als ik maar kon. Voor het eerst weer naar een concert, wat geweldig!

En wat denk je, het gebeurde gewoon nog een keer! Weer een paar jaar aan huis gekluisterd, weer geen idee of ik ooit nog een concertzaal van binnen zou zien, weer jaren van alleen dansen in mijn hoofd, maar niet in het echt.
Én weer een kans op een eerste concert.

De Intergalactic Lovers kwamen optreden in Vera, Groningen. ‘Zullen we het proberen?’, vroeg Rinke. ‘Kom je?’, vroeg vriendin Simone. Nou was Simone degene met wie ik bij mijn laatste concert was, voor het misging, van Blaudzun, in Groningen. Het zou wel heel mooi zijn mijn eerste concert dan ook weer met haar erbij te doen, in Groningen. De cirkel rond.

En ah, de Intergalactic Lovers… Ik houd zo van ze, die kans kon ik toch eigenlijk niet laten lopen.
‘Ga maar, maar doe verstandig,’ zei mijn fysiotherapeute, ‘lang op één plek stilstaan is wel iets dat heel veel gevraagd is voor je, zorg dat je weet dat je een vluchtroute uit het publiek hebt voor als het niet gaat.’

Nou is Vera niet zo groot, ik kon wel uit het publiek komen als dat nodig was en op dat stilstaan had de band wat gevonden: ik kán helemaal niet stilstaan als ik hun muziek hoor. Al helemaal niet nu ze gisteren zo gedreven speelden. De drive in de drum, het voortstuwen van de bas en de gitaren, de stem van Lara die me dwingend meesleurde steeds dieper de muziek in; dansen was de enige optie. En dat deed ik dus. Zo gelukkig als maar kon.

Lara en ik, we ontmoetten elkaar op Into the Great Wide Open, jaren terug, waar ze optrad met haar band. Ik zag nog een paar concerten van de band en we bleven elkaar online volgen. Nu haar weer te zien en horen op het podium en daarna elkaar weer vast te kunnen houden en bij te kunnen praten… Oh mán, het raakte me diep. Ken je dat, dat je de meeste mensen liefst buiten je comfortzone hebt, anderen dichtbij mogen komen, maar sommigen zich er als een katje in mogen nestelen? En waarom dan, hè? Lara is voor mij zo’n katje. Dichtbij is wel ver genoeg, maar ja, we kunnen elkaar zelden zien.
Genieten maar van het moment dus.

Nog nooit had ik het meegemaakt dat een band een liedje aan iemand in het publiek opdroeg, maar dat gebeurde gisteren: Delay (hier te zien in een live-uitvoering, maar niet die van gisteren) was voor mij. Zo lief en zo mooi… En amai, die tekst, hè? Geen motionless dancing meer voor mij, maar echt dansen.
Mijn derde eerste concert (en ik denk dat dat genoeg eerste concerten voor één mens zijn), oef, wat was het mooi en dierbaar.

IMG_3435.JPG

IMG_3437.JPG

IMG_3427.JPG

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

6 Reacties op “Derde eerste concert

  1. Lucky bastard! Toch maar.

  2. Marijke Blom

    Wow. Sanneke,

    Je maakt er wel echt wat van; je energie spat van mijn schermpje! Ik geniet mee van je belevenissen en ben zo blij voor je dat je die weer zo intens kunt meemaken.

    Liefs, Marijke

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

  3. Intergalactic lovers, prachtig! Ik heb hen leren kennen op Deep in the Woods enkele jaren geleden. Moet je maar eens googlen, lijkt me wel iets voor jullie!

  4. Oh Sanneke, hier ben ik helemaal geëmotioneerd door. Wat mooi!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s