Vechten aan het front

Ik kwam een dagboekje van me tegen. Ik begon er in in 2000, na mijn reis naar Midden Amerika, in de tijd dat ik druk bezig was alles in orde te maken voor mijn eindexamen aan de kunstacademie. Ik schreef er onregelmatig in, als ik het boekje toevallig weer eens tegen kwam. De laatste keer deed ik dat in augustus 2012, ik vertelde dat ik het druk had, maar net niet te druk, eerder bruisend druk en eindigde met ‘Ik zit goed in mijn vel!’. Tjonge, toen had ik nog geen idee wat me kort daarna boven mijn hoofd hing. Van bruisend druk naar een soort kluizenaarsbestaan met restricties (maar niet alleen, niet eenzaam gelukkig).

Vandaag over vijf weken is het de dag van mijn operatie. Vandaag werd ik gebeld of ik mee wil werken aan wetenschappelijk onderzoek. Een pilotstudie; er is nog niet eerder wetenschappelijk onderzoek gedaan op dit gebied. Men gaat kijken wat de fysiologische gevolgen van deze operatie zijn, of de kwaliteit van leven inderdaad vooruit gaat, kijken of er een test ontwikkeld kan worden om van te voren te voorspellen of er naast een stent in de afgeknelde ader ook een snee in de lies nodig zal zijn ipv dat tijdens de operatie pas te bepalen. En ook betekent meer onderzoek: meer bekendheid aan het May Thurner Syndroom geven. Dat is nodig; zo langzamerhand raken vaatchirurgen een beetje op de hoogte, maar onder huisartsen is het nog heel onbekend.
Ik werk graag aan dit onderzoek mee, al zal het een hele opgave zijn: én de grote reis naar Maastricht maken én een paar uur onderzoeken hebben op één dag. Maar goed dat ik de volgende dag de hele dag mag slapen. Het is zo raar en beklemmend toe te leven naar een grote operatie, maar nog niet echt een idee te hebben van hoe het daarna zal zijn. Door middel van dit onderzoek zal dat voor anderen in de toekomst misschien beter worden.

En zo vecht ik niet alleen om beter te worden, maar ook om anderen te helpen in de strijd tegen dit nog relatief onbekende syndroom. Aan het front vechten vanuit mijn bed, ik kan dat!

20140407-180734.jpg

Advertenties

11 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

11 Reacties op “Vechten aan het front

  1. Jij gaat hier anderen mee helpen. Nog meer dan gedacht. Wat mooi!
    Soldaat Sanneke is on a mission! May weet niet wat haar overkomt! Net goed!

  2. je vader

    May the Enemy be given a dashing blow by your galant battle !

  3. Jacomien

    Nou ja, wat Anita zegt dus.
    :-)

  4. Het wordt aftellen nu voor je.

  5. Martijn

    niet alleen lesgeven met de operatie maar ook nog met de voorbereiding, moest zo zijn. :-)

  6. boterletters

    Er zit zoveel kracht in die ogen van jou. Je bent een echte vechter.

  7. Wat mooi dat je dat doet. Precies hoe je vader het zegt!

  8. hoe ben je erachter gekomen dat je may thurner had ? ‘jouw verhaal is zo herkenbaar voor mij, alleen………bij mij zijn ‘ze ‘ er nog niet achter !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s