Partij voor de Liefde

In de aanloop naar de Olympische Spelen heb ik me vaak afgevraagd of ik een logje moest schrijven over hoe ik ten opzichte van homofobe Putin stond, maar ik liet het.
Ik kan het zelf niet voelen of snappen, afschuw ten opzichte van mensen die verliefd zijn, van elkaar houden, alleen omdat ze van hetzelfde geslacht zijn. Zal wel komen omdat ik zelf geen onderscheid kan zien tussen verliefd worden op een man of een vrouw. Ik deed het allebei naar gelang wie ik tegenkwam en het gaf evenveel vlinders in mijn buik. Ik trouwde de liefste, het best bij mij passende mens op de wereld. Een man. Was hij een vrouw geweest, dan had ik het ook wel geweten. Juist omdat ik het onzinnig vind dat van de liefde van de ene mens voor een ander een issue gemaakt wordt waar anderen denken zich over uit te mogen spreken, dacht ik, ik hou mijn mond. Liefde is een persoonlijke zaak.

Maar deed ik daar goed aan? ‘And if you tolerate this, then your children will be next’ hoor ik zingen op de radio. Ik kan me er niet over uitspreken, maar is het dan niet net alsof ik het goedkeur? Ik vind het verschrikkelijk, afschuwelijk dat mensen beschimpt, vervolgd worden om hun liefde. Dat ik kinderen van zeven ‘Homo!’ hoor gebruiken als scheldwoord. Toen ik voor de klas stond, kon ik er direct wat aan doen als ik dit soort discriminerende opmerkingen hoorde en deed dat ook. ‘Ze weten niet wat ze zeggen,’ hoorde ik een moeder vergoelijken. Leer het ze dan! Mijn taak als docent en mens vond ik dat, net zoals ik als moeder ook de taak heb mijn kinderen tot tolerante wereldburgers op te voeden. Als zij door anderen geaccepteerd willen worden zoals ze zijn, is het niet meer dan logisch dat ze dat andersom ook doen.

Gisteravond lag ik al in bed toen Wilders zich weer eens van zijn slechtste kant liet zien. Haat zaaide. Maar het kwam me toch wel ter ore natuurlijk. Ditmaal mogen de Marokkanen het ontgelden. Ze zijn teveel, ze moeten minder. Is er iets mis met mij dat ik ook dit niet kan snappen? Dat ik werkelijk niet begrijp waar zijn angst vandaan komt?
Waar komt het verlangen vandaan groepen mensen tegen anderen op te zetten?
Hoe kun je een mens bij voorbaat afwijzen? Zonder hem te kennen? Hoe kún je? Koud om het hart word ik hier van, verdrietig.

Er zitten nogal wat kinderen met een Marokkaanse achtergrond bij mijn kinderen op school. Hoe voelt dat als je weer over straat moet, naar school moet als je zo’n kind bent of de ouders er van, als er zulke dingen over ‘jou’ gezegd zijn? Ik trof een clubje moeders voor school en voelde me zo naar door die ellendige uitspraken van Wilders, dat ik ze sorry heb gezegd, vertelde dat ik het vreselijk vond wat hij gezegd had.
‘Ik probeer het maar van me af te laten glijden,’ zei een van hen. ‘Ik ook, maar dat lukt me slecht,’ zei een ander. ‘Ook al wil ik het niet toelaten, dit doet veel pijn.’ ‘Dat ze met z’n allen riepen dat ze minder Marokkanen wilden, ik werd er heel bang van.’ ‘Ik weet ook wel dat er jongens zijn die dingen doen die niet goed zijn, maar het is niet dat alle mensen van Marokkaanse afkomst dit doen.’ ‘Mijn kinderen hebben dit ook gehoord, die vonden het zo eng… Wat kan er wel niet gebeuren nu…’

Een paar mensen in de wereld die vinden dat ze het recht hebben anderen angst en geweld aan te doen, die regeren vanuit haat voor hun medemens in plaats van uit liefde. Hoe kunnen we het met ons allen laten gebeuren?
Ik stem voor een Partij voor de Liefde.

Advertenties

10 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

10 Reacties op “Partij voor de Liefde

  1. bep hulshof

    je verwoord het heel goed. ik stem met je mee

  2. Mascha

    Dit is echt het beste stemadvies ever. Ik vind het ook vreselijk dat zulke dingen gewoon gezegd mogen worden. Ik schaam mij diep.

  3. Janine

    Goed geschreven!
    Ik verhuisde begin 2008 naar Duitsland, net daarvoor was Wilders zo populair geworden. Ik emigreerde vanwege een baan, maar door Wilders’ uitspraken voelde ik me in Nederland ook niet meer thuis. Ik werd er bang en droevig van. Als ik dit soort nieuws lees, word ik zo verdrietig: Dit is toch niet het Nederland, waar ik ben opgegroeid? Over Poetin maak ik me eerder boos. Volgens mij keurt hij homosexualiteit persoonlijk niet af, maar gebruikt hij die anti-homoideeen om van die duizend andere problemen in Rusland af te leiden. Met alle gevolgen van dien… Brrr.
    Een Partij voor Liefde en Tolerantie zou trouwens meteen mijn stem krijgen…

    Liefs, Janine

    P.S. Wat fijn nieuws voor je met die operatie! Ik tel voor je mee de nachtjes af!

  4. Sanneke for president! (verder vind ik het ook echt heel eng. altijd al bij dit soort uitingen, maar nu ik moeder ben van een half Antilliaanse dochter nog heel veel extra. want er zijn dus ook mensen, die naar mijn dochter kijken en niet het geweldige lieve kind zien dat ze is, maar iemand die ‘anders’ is, die weg moet. En ik weet gewoon niet hoe ik dit uit kan leggen aan haar. Dus leer ik haar nu maar vooral dat het mooi is als mensen van elkaar houden. Of het man-vrouw, vrouw-vrouw of man-man is. Over dat we maar vooral lief moeten zijn voor elkaar. Elkaar moeten helpen. Dat samen spelen, samen delen is. En dat “anders” interessant is en niet eng. Hopelijk maken wij daardoor de toekomst een stukje mooier. Door daar in te geloven en dat ook uit te dragen.

  5. ingridca

    Mooi geschreven!

  6. Lijstduwer bij de Partij voor de Liefde, dat klinkt wat dubieus toch?
    Dan serieus: zo eens met wat je schrijft. Zo ontzettend eens.

  7. pieke

    ik voelde ook zo de behoefte om ‘sorry’ te zeggen tegen de moeders op het schoolplein, maar ik durfde niet goed. Fijn dat jij het wel deed.

  8. Marleen

    Sanneke, ik lees ( en leef) al een tijdje in stilte mee, maar MOET nu toch eens zeggen dat ik je een geweldig fijn mens vind! Ik stem voor!

  9. Mag ik dan een heel, heel klein lichtpuntje zien?. Als iedereen nu de Marokkaanse buurvrouw, schoolpleinmoeder of Marokkaanse specialist in het ziekenhuis aanspreekt zoals jij deed en een babbeltje houdt. Dan leren we elkaar beter kennen, dat leidt tot meer tolerantie en zo werkt zo’n schandalige uitspraak hopelijk toch nog anders dan ie was bedoeld.

    Ook ik adviseerde om voor de liefde te kiezen, zij het vanuit een totaal andere invalshoek. :-) http://lehti-paul.blogspot.nl/2014/03/stem-second-love.html

  10. Oh, ik ben het zo eens met je. En ik herken ook je aarzelingen hoe het te uiten. Ik word er niet goed van dat het ok is geworden om alles wat naar en lelijk is in die onderbuik maar te laten spreken.
    Tolerantie was ooit iets om trots op te zijn. Leve de liefde in al zijn verschijningsvormen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s