Handsome Devil

Op een dag was ze er. We hadden nog nooit van haar gehoord, maar ze trok bij ons in en eiste een plek op in ons gezin. Een prominente plek. Ze liet ons geen keus. Ze wenst dat er altijd rekening met haar gehouden wordt en iets voor zichzelf doen, dat is er niet bij. Ze is jaloers, doe ik toch iets zonder haar, dan pakt ze me genadeloos terug.
Terwijl wij een kinderfeestje organiseerden zaterdag en op zondag gingen zwemmen om dochterlief te laten oefenen voor haar proefzwemmen, hing zij aan de bar en liet zich misnoegd vollopen. Ik dook, zwom onderwater, liet me gelukzalig drijven. Ik negeerde haar, wilde graag even alleen zijn met mijn gezin, onbekommerd plezier hebben. Dat dreef haar tot waanzin.
’s Nachts stond ze bulderend op de bar, schreeuwde me wakker wanneer ik in slaap dreigde te vallen. Met haar venijnige hakjes trappelde ze over mijn zij, mijn lies, mijn dij. Echt May, dit had toch niet gehoeven. Twee nachten zonder slaap, alleen met pijn, daar word je een beetje raar van, hoor. Vannacht was ik zo daas van de pijn dat ik op een gegeven moment zelfs dacht dat ik een ufo hoorde landen en er niet eens verbaasd van was.
Hoeveel pijn May Thurner me ook wenst te doen, ik lever strijd met mijn blote handen. Pijnstillers heb ik niet. In het begin wel, de herfst van 2012, toen slikte ik van alles, steeds grover geschut. Het hielp niets. Ik was zo suf als een konijn, maar de pijn bleef. Op een gegeven moment besloot ik dat de maat vol was; ik zweefde in mijn eentje in een mistige wereld vol pijn, ik wilde weer bij mijn gezin zijn, uit de mist, zeggenschap over mijn geest hebben. Die heb ik zonder pijnstillers ook niet geheel, als May wild aan het feesten is, maar toch, ik heb het liever zo.

Na twee pijnvolle, slapeloze nachten begon ik te twijfelen. Misschien, nu de diagnose May Thurner er is, is er gerichtere pijnmedicatie te verzinnen bedacht ik. Dus overlegde ik vanmorgen met de huisarts en mijn lief over de mogelijkheden. Omdat ik niet onnodig koppig wil zijn. Omdat dit ook niks is. Ik vertelde hem ook wat mijn reden was om eerder met pijnmedicatie te stoppen. Bang voor de mist. Bang om iets te vinden wat wèl werkt en dan verslaafd te raken. Het duurt per slot van rekening nog wel even tot de operatie. Hij zag wel wat een wissel de pijn op me trekt, maar deelde mijn zorgen. Wil ik kans hebben dat ik er baat bij heb, dan moet ik aan erg zware pijnmedicatie. En dat voor langere tijd. Hij gaf me een lijst met eventuele medicatie en zei me er bij maar eens uit te zoeken op internet of er iets tussen zit wat me wat lijkt. Maar dat alles natuurlijk even grote troep is en dat er maar één ding is wat echt verbetering zou kunnen geven: de operatie.

In bed deed ik mijn huiswerk vanmiddag, nam de hele lijst door, trok mijn deken over mijn oren en sliep, sliep zowaar. Bij het wakker worden wist ik het zeker: ik begin er niet aan. Straks, na de operatie om de pijn van de operatie af te zwakken, oké, dan mag ik. Dan zal het heel tijdelijk zijn, gereguleerd in het ziekenhuis. Maar nu, geen zware pijnmedicatie op mijn nachtkastje, ik blijf van mezelf. En die gekke May, die neem ik maar voor lief.

Ik kwam een foto tegen op soyouthinkyoucanseetumblr.com. Een vintage saloon girl. Zonder naam. Ik weet wel hoe ze heet.
Hello, May.

20140304-195827.jpg

Advertenties

11 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

11 Reacties op “Handsome Devil

  1. Mooi dat je niet koppig was, je liet informeren en toen weloverwogen deze keuze maakte. Want ook al is May de geniepige trut die ze is en probeer t ze je lijf en leven over te nemen, ze zijn van jou. En je neemt ze terug, ook met deze beslissing! X

  2. Wow. Kan me je dilemma helemaal voorstellen. Moeilijk hoor.
    Sterkte!

  3. Wat goed dat je de dingen aan durft te kijken en aan durft te pakken, je zelf informeerd en een weloverwogen keuze maakt.
    Wat ik me af vraag, en misschien is dat iets typisch Limburgs of katholieks of zo, maar ik weet bijvoorbeeld dat een oude buurvrouw van mijn ouders pijn af kon bidden. Het is totaal niet wetenschappelijk onderbouwd, totaal niet te verklaren, en toch was er iets dat werkte. Nu leeft de betreffende buurvrouw niet meer, maar zou zoiets je kunnen helpen? Zou er misschien iemand te vinden zijn die zo iets voor je kan doen op de momenten dat de pijn echt te veel is. Ik weet het niet hoor, maar op een of andere manier moest ik hier aan denken toen ik je logje las. En misschien heb je dit soort dingen ook al allemaal geprobeerd zonder resultaat.
    Heel veel sterkte in ieder geval.
    Liefs, Pauline

  4. Simone

    Wat bijzonder dat je zelfs deze narigheid zo mooi kunt omschrijven! Sterkte met volhouden tot de operatie!

  5. Ach, wat zal ik je hier toch schrijven… Een knuffel, dan maar.
    Knuf!

  6. Wat ik zo bewonder in jou is dat je niet opgeeft en toch de humor er ook weer in blijft zien getuige het laatste plaatje.
    Ik gun het je zo om weer pijnloos te mogen leven.

  7. Die May van jou is ook een ‘malicieus muse’. Lezen over pijn en kwalen is doorgaans stomvervelend, maar jij en May flikken het!
    Ik vind het slim om je te informeren over pijnstilling en dapper om het niet te doen. Ik herken die mist (hernia) en de afschuw erover. Hou vol!

  8. loesje

    Heb even gegoogled, maar wat is die May een kreng van een wijf zeg.

  9. Ik gun je zo dat het straks eindelijk weg is. Liefst nu al, natuurlijk. Ik vind je zo’n sterk mens.

  10. Wat ben jij een bikkel, dame! Hoop dat je de dagen naar de operatie al af kan tellen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s