Het jaar dat op 7 januari begon

‘Nu heb je toch zeker weer voer voor een blogje,’ zei Rinke gisteren op de terugweg uit Maastricht. Dat zei hij ook toen we die prachtige wandeling maakten zondag (we vonden onze hartjesboom terug!) en na het geweldige oud en nieuw met een club lieve vrienden. Het kan ook zijn dat hij het tussendoor nog zei toen Anouhk hier was geweest om nog even voor een laatste keer elkaar vast te houden voor ze gisteren naar Sydney emigreerde, toen Merel hier was geweest om bij te kletsen en toen Jacomien met haar hele gezin kwam en super lekker gekookt had en we zo’n lol hadden samen.
Oh, voer genoeg, maar het kwam niet van schrijven.
Ik miste zelfs mijn eigen blogverjaardag. Negen jaar blog ik al!

Ik denk dat het te maken heeft met de overgang naar het nieuwe jaar. Hoe kan het nu een nieuw jaar zijn als alles nog hetzelfde is als in het oude jaar? Dat is ieder jaar zo, maar toch, het was alsof ik wachtte op iets dat zou markeren dat ik echt in een nieuw jaar beland was. Die markering kwam gisteren. Een retourtje Maastricht, ik had er aan de ene kant naar uitgezien -Maastricht is mijn Mekka- en aan de andere kant tegenop gezien: zeven uur in de auto op een dag, daar zou iedereen gaar van worden, voor mij was het een enorme opgave. Maar het moest, ik moest naar de anesthesioloog voor een preoperatief gesprek en onderzoek. Of anesthesist, ik weet niet hoe hij zich het liefst noemt. Anesthesie bleek tegenover het hart-en vaatcentrum te liggen. Het liefst wilde ik ook nog even bij de vaatspecialist langs om ‘Hai! Tot bij de operatie!’ te zeggen. Of ‘Je bent nu al mijn held’. Of ‘Zeg, ik ga even bij de anesthesist langs en als jij dan je koffie op hebt, pak jij je scalpel en het kippengaas dan? Hebben we het meteen maar gehad.’ Maar ik hield me in. Wel ging ik naar de anesthesist. Dat bezoek had ik van tevoren gezien als noodzakelijke bijkomstigheid, maar nu, na afloop weet ik zeker dat daar mijn nieuwe jaar begon.
De anesthesist, een soort jonge Bas Westerweel verontschuldigde zich lachend voor het suffe raamloze kamertje met Winnie de Poohposter dat hij had en vertelde dat hij zich maar eens even ingelezen had voor me, want May Thurner, dat kende hij nog niet. Hij legde me uit wat zijn aandeel in de operatie zou zijn, wat ik kan verwachten straks. Iets met een buis in mijn keel om te ademen, kans op bloedtransfusies (‘Heb je al eerder bloedproducten gehad?’ Eh, nee, ik ben niet zo’n vampier.), de uitslaapkamer, etc, etc. En ik ging er weg en dacht: jee, niet alleen mijn specialist gaat zorgen dat ik goed door die operatie kom, maar ‘Bas’ ook. Het gaat razend spannend worden, maar ik ben in heel goede handen. Nu zit de preoperatieve screening er op en ben ik klaar voor de operatie. Laat maar komen!
Ik gok zo dat ik ergens in april of mei weer zal vinden dat mijn nieuwe jaar begint. Of mijn nieuwe leven, dat kan ook.
Voor jullie allemaal: alle goeds voor het nieuwe jaar!

(Ik maakte natuurlijk wel bergen foto’s. Hier een serie ter promotie van Drenthe, regenlaarzen (alleen Rinke mocht de zijne niet aan, want die had Jip ingepikt. Damn, dat kind wordt te groot!), mooie bomen, waanzinnige streepjesluchten en algeheel geluk.)

20140108-105755.jpg

20140108-105945.jpg

20140108-110136.jpg

20140108-110203.jpg

20140108-110234.jpg

20140108-110436.jpg

20140108-110536.jpg

20140108-113051.jpg

20140108-113253.jpg

20140108-113414.jpg

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

6 Reacties op “Het jaar dat op 7 januari begon

  1. OOw, die foto van Neeltje in de spiegelplas. (En op de rest had ik al gereageerd via een ander medium.)

  2. Mary thurner is toch wel een hele mooie naam voor zo’n lelijk monstertje. Ik ben erg gevoelig voor oud en nieuw, maar geloof ook dat het elke dag gevierd kan worden, hoop dat er snel een nieuwe tijd voor jou/jullie aanbreekt, tegen die tijd kom ik wel even digitaal langs om je een gelukkig nieuwjaar te wensen ;) Ps. zulke leuke foto’s weer!

    • Sanneke

      Ik vind het ook. Als ik dan toch een raar syndroom moet hebben, dan in godsnaam maar een met een mooie naam. En ja, kom maar door met die nieuwjaarswensen dan, vind ik leuk.
      Dank je, ik zag zoveel moois!

  3. O, wat spannend allemaal! Knap hoe jij je er doorheen worstelt en wat een heerlijk gezin heb je toch! x

    • Sanneke

      Heel spannend. Hoorde vandaag van iemand die toevallig vorige week dezelfde operatie had als ik ga krijgen: die is nog lang niet hersteld en het kan nog wel even duren ook. Haar organen hebben het lang met heel weinig bloedtoevoer moeten doen door May en moeten nu gigantisch wennen aan de normale hoeveelheid, kan wel een half jaar duren. Die kans is er bij mij ook dus, maar ach, iedereen reageert weer anders op een operatie. Gelukkig heb ik inderdaad dat heerlijke gezin om de lol er in te blijven houden!

  4. Janine

    Lieve Sanneke en familie: Ik wens jullie een heel gelukkig & gezond 2014 en dat die operatie maar snel mag plaatsvinden!
    Ik kan me dat trouwens wel voorstellen, trouwens. Je hebt al lang naar 2014 gehunkerd en dan is het weliswaar wel 2014, maar May is nog niet weg… :-(
    Liefs, Janine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s