Aankleedpopjes

Ik vond ze leuk vroeger, van die aankleedpopjes van karton. Bij mijn opa en oma speelde ik er mee; ik schoof het popje een roze wijduitstaand jaren ’60 jurkje aan, of een plooirokje met een groen jakje of liet haar in haar ondergoed paraderen. Maar ergens ben ik het kwijt geraakt geloof ik.

‘Juf vertelde dat ze altijd de kleren voor haar kinderen de avond tevoren klaarlegt,’ zei Nisse. Ik moest daar eens even over nadenken. Ik doe dat dus nooit. Ik doe dat voor mezelf immers ook niet. Ik kan wel wat klaarleggen, maar wie zegt dat mijn pet de volgende ochtend staat naar een broekpak met laarzen? Kan best wel zijn dat ik het dan een dag voor een jurkje met knalroze panty vind. Dat zou voor mijn kinderen wel eens net zo kunnen zijn. Daarbij: ik vind het zo leuk dat ze zelf kiezen. Zo is Jip dol op bloesjes met een t-shirt met print er onder en op capuchonvesten, zoekt Nisse zijn kleren graag ton-sur-ton bij elkaar of kiest hij voor ‘vandaag ben ik stoerrr’ of ‘ik zie er sportief uit, hè?’ of ‘Vind je mij niet chique?’ en Neeltje, die weet ook heel goed wat ze zelf aan wil. Ook al is ze prinses Neeltje, het is geen meisje voor zachtroze popperigheid en haar moeder mag best suggesties voor kleren aandragen, ze kiest zélf.

Het zou ons vast tijd schelen ’s ochtends, als ik ’s avonds kleren klaar zou leggen, maar ik houd té veel van hun eigenheid om dat te doen. En jullie? Hoe pakken jullie dat aan?

20131107-102707.jpg
Jip zoals hij er graag bijloopt: in t-shirt met print, bloesje en met zelf gefabriceerde ketting, gemaakt van een kapotte sleutelhanger en kattensjaal.

20131107-103009.jpg
Een ander kind zou wellicht kiezen voor laarzen en een oude broek voor een boswandeling. Zo niet Nisse. Wat zou zijn lievelingskleur toch zijn? Hij heeft ook periodes gehad dat hij volledig in rood gekleed was.

20131107-103047.jpg

Neeltje in wat ze vanmorgen weloverwogen bij elkaar uitkoos, zeer tevreden over haar outfit. Ze was echter niet tevreden over de foto (‘hm, mijn hand is bewogen’) dus krijgt u er ook de ‘kijk eens hoe lang ik al ben!’ foto bij, die wel goedgekeurd werd.

20131107-105348.jpg

Advertenties

17 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

17 Reacties op “Aankleedpopjes

  1. San, wat leuk! Ik zou ze toch ook meer ruimte moeten gunnen daarin. Ik leg dus wel altijd kleren klaar, mijn hersens gaan pas functioneren een uur nadat ik wakker ben.

    • sanneke

      De grap is, hier moeten hún hersens voor functioneren. Ik moet alleen wel eens tegen Jip zeggen: ‘Kleed je maar weer om, dit shirt had je al drie dagen aan!’ of ‘Is dit warm genoeg?’ Maar dat laatste hoeft niet vaak, want ze komen zelf ’s ochtends vragen wat voor weer het wordt.

  2. Annegien

    Leuk! Hier is de dame nog te klein om zelf kleren te kiezen, maar het lijkt me gaaf om te zien wat ze kiest als ze groter is.

  3. Ik koos als kind ool al mijn kleren zelf. Kledingdrama’s ’s ochtends horen er al vele jaren bij. Mijn mama liet me maar begaan en vaak heeft ze niet moeten ingrijpen! :-)

  4. Marieke W

    Ik bedenk het ’s avonds. Teveel ochtenden vol wanhoop voor de kast gestaan en de klok de minuten weg zien tikken ;-)

  5. Nova kiest zelf eigenlijk al sinds de kleuterschool, volgens mij ging er bij haar toen ook echt een knop om dat ze daar toen groot genoeg voor was. Soms vraagt ze hulp en idd soms moet ze van mij wat wisselen, naar meestal gaat dat goed ;) zoekt soms ook combinaties bij elkaar die ik niet zou bedenken maar die wel kei leuk staan!

  6. terrebel

    Kinderen zijn prima in staat om hun eigen keuzes te maken. Als je ze maar de tijd geeft. Een volwassene geeft zichzelf gemiddeld twee dagen om een nieuwe trui uit te zoeken. Hun kinderen geven zij gemiddeld 20 minuten in een speelgoedwinkel om een stuk speelgoed uit te zoeken. Ik vind dat niet eerlijk. Zouden zij zelf tevreden zijn met twintig minuten voor het uitzoeken van een nieuwe auto? Ik denk van niet…

  7. grappig. Anne interesseert het geen moer. Laatst ging ze naar een vriendinnetje met ongekamde haren, dat synthetische oranje Koningsspelenshirt, een te korte verwassen lila joggingbroek en haar sloffen in de vorm van gele klompen. Vind ik ook wel wat hebben eigenlijk, die totale desintersse :-) Als ik niks klaar zou leggen, zou ze zo ook naar school gaan. Zal ongetwijfeld nog veranderen. (ze moest wel haar haar kammen van mij, voor de rest heb ik d’r laten gaan :-)

  8. Ik laat Koosje Jans kiezen. En anders komt ze zelf wel met iets. Vind dat tof, kinderen die zelf wel weten wat mooi is.

  9. Oh, zulke aankleedpoppetjes maakten wij laatst van onszelf! Foto maken, uitknippen, omtrekken op papier en dan maar kleren maken.
    En kleding kiezen we hier samen.

  10. Ageeth

    Het grappige is dat Pam áltijd zelf wilde beslissen wat ze (ook weloverwogen) aandeed, maar sinds dit schooljaar vraagt ze elke ochtend: mam, wat zal ik aandoen…. Maar waarom? Ik zal het haar eens vragen morgen…

  11. pieke

    de twee oudste vraag ik ’s ochtends ‘broek,rok of jurk?’ en dan kies ik het op hun verzoek verder uit. de jongste kiest helemaal zelf. dat betekent wel dat ze 99% van haar kledingkast nooit draagt ;)

  12. ik herinner me van thuis vroeger van die kartonnen popjes waar je een woldraadje om heen kon draaien als kleding. Goh, vraag me af of ze die nu nog hebben.
    En het aankleden ’s morgens, Meis kiest zelf. Wat zo nu en dan tot een waar toverballen resultaat leidt. Heel soms grijp ik in, als ik iets te koud of te warm vind.
    Kleine Man die wil helemaal niet aankleden ’s morgens. Die houdt het liefste z’n pyjama aan. Dan weet hij volgens mij gewoon dat het een lekker thuis blijf dag is. Daar kies ik op dat moment dan maar voor wat hij aan krijgt. Maar zo nu en dan begint hij zich daar ook al mee te bemoeien. Die trui niet, korte mouwen, en een andere broek … En dat moet nog drie worden. Dat beloofd nog wat.
    En die lieverds van jou kunnen prima kiezen zo te zien.

    Fijn weekend,
    Pauline

  13. anneke

    Heerlijk, kinderen die weten wat ze willen! En kijk nu eens wat ik tegenkwam: Nisse op skietjes. http://www.flying-tiger.nl/nieuw_in_november/nieuw_in_november/nisse_op_skietjes_112096.html

  14. Kleding is een deel van je identiteit, je laat er door zien wie je bent. En jullie kinderen weten zo te zien heel goed wie ze zijn! (voor zover ik dat kan inschatten natuurlijk).
    Mijn moeder lag mijn kleding geloof ik tot een bepaalde leeftijd voor me klaar. Mmm.. dacht ik.

  15. Merlijn interesseert het niets, en ik ben een chaoot, dus ik zoek het de avond vantevoren bij elkaar en hij vindt alles prima. Hij zoekt de kleding wel zelf uit, en daarvoor geldt: hoe meer kleur hoe beter.

  16. Gaaf dat ze echt zelf kiezen. En de foto’s zijn geweldig, wat knap dat ze zo hun persoonlijkheid tonen!
    Ik kies eigenlijk hier, soms komt Olief wel meekiezen maar eigenlijk laat ze zich gewoon graag aankleden. (waardoor ik me nu realiseer dat ik een levend aankleedpopje heb, haha). Julian heeft soms wel een specifieke vraag, meestal om iets aan te hebben met een tijger erop. :) Vanuit dat idee liggen er dan ook veel verschillende dingen met tijgers erop in zijn kast.
    En dat kiezen doe ik ook ’s ochtends, ik check het weerbericht en de agenda van de kinderen (of ze moeten zwemmen of gymmen ofzo) + gewoon mijn en hun gemoedstoestand en op basis daarvan sta ik voor de kasten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s