Bright sunshiny day

Wanneer bel je? Het is zaterdag, je man werkt, er is onderbezetting op zijn werk, dus hij kan niet naar huis, je bent alleen thuis met de kinderen, de auto staat bij de garage en je hebt veel pijn. Belachelijk veel pijn. Dokter bellen of niet? Maar ja, als je de dokter belt, dan moet je langs. Dat lukt niet zonder auto. Bovendien, met zoveel pijn autorijden, dat is niet te doen en onverantwoord. Wat dan? De dokter bellen dat hij hier komt? De kinderen zouden schrikken. En ze zouden alleen zijn als de dokter besluit: je moet mee. Geschrokken alleen thuis. Dat kan niet. Bovendien, wat moet die dokter doen dan? Je staat niet voor niets al eeuwen op de wachtlijst van een verre specialist. En dus blijf je stil in bed liggen. Pijnstillers nemen je hoofdpijn weg, maar niet deze pijn.

Die je, dat was ik. Misschien had ik wel moeten bellen, maar pijn maakt me niet echt helderder, ik kwam niet uit dit kringetje in mijn hoofd. Gisteravond wist ik echt niet waar ik blijven moest. Mijn been zwol op tot 4 cm dikker dan het andere. Maar alleen het bovenbeen en het was niet rood, de huid niet glimmend. Geen trombose dus hoopte ik maar. Wel gruwelpijn. De onweersklappen verklaarden wel wat: hield ik vroeger erg van onweer, nu ben ik er bang voor omdat de druk in mijn been er door lijkt te stijgen. Verder probeerde ik koortsachtig trombosevermijdende dingen te verzinnen: veel water drinken, in bed met mijn tenen wiebelen, kuiten aanspannen, rondjes door de kamer lopen voor zover dat mogelijk was, mijn voeteneinde omhoog. Van trombose kun je doodgaan als een bloedprop losschiet en in je longen terecht komt, mijn grootste angst, want ik weet dat ik er een verhoogd risico op heb en deze pijn, dat verdikte been, het stelde me niet gerust. Uiteindelijk viel ik in slaap.

Na ochtenden moe wakker worden, met evenveel pijn als waarmee ik was gaan slapen, werd ik vanmorgen wakker met de pijn op een acceptabel niveau. Van de misselijkmakende 9 naar de 4 zeg maar. Gosh, ik hou van de 4. Ik wilde naar buiten, daar was ik al dagen niet geweest. In mijn regenjas, op mijn regenlaarzen de stromende regen in. Zalig. En Ik zong met Rinke ‘I can see clearly now’ in de Hothouse Flowers versie (nee, niet de Lee Towers versie dus). Over een tijdje zing ik dit en is het helemaal waar wat ik zing. Maar ik neem graag vast een voorproefje.

I can see clearly now the rain has gone
I can see all obstacles in my way
Gone are the dark clouds that had me blind
It’s going to be a bright, bright sunshiny day

I think I can make it now the pain has gone
And all of the bad feelings have disappeared
Here is the rainbow I’ve been praying for
It’s gonna be a bright, bright sunshiny day

Look all around there’s nothing but blue skies
Look straight ahead nothing but blue skies

I think I can make it now the pain has gone
And all of the bad feelings have disappeared
I can see clearly now the rain has gone
It’s gonna be a bright, bright
Sunshiny day

Het regent pijpenstelen zegt u? Zal best. Het is een bright sunshiny day. Ik lijk in de verste verte niet op de opgemaakte lachende Sanneke van vorige week maandag, maar het zal me worst zijn, ik doe het tenminste weer een beetje, al zit ik inmiddels weer op de 5. Tergend kalm aan maar. Over 2 weken stap ik in de gerepareerde auto naar Maastricht.

Advertenties

11 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

11 Reacties op “Bright sunshiny day

  1. Ik vraag voor mijn verjaardag een teletijdmachine. Kun je in elk geval zes dagen winnen…
    En anders wens ik voor jou een pijnrapport met zo laag mogelijke cijfers.

  2. Ri

    Ik gun je nog meer zon dan je nu al ervaart. Voor we het weten is het zomer op 19 november.

  3. Esther

    Slik. Dikke knuffel voor jou.

  4. Pff.. Wat is het toch heftig. Hou je een pijndagboek bij voor die specialist? Knuf!

  5. Sjonge, weet echt niet wat te zeggen. Wat ongelooflijk heftig. Liefs. En dat 19 november maar heel snel mag komen.

  6. Iedere dag weer een stapje dichterbij die dag. Maar iedere dag is er ook één te veel als je je zo voelt.
    Ik denk aan je. Xx

  7. Ik weet dat je vrienden hebt in de regio Nijmegen, maar voor de zekerheid: als je op de heen- of terugweg wilt overnachten of even platgelegen wilt pauzeren van het autorijden, dan kom je maar langs. In Leuth.
    Hou vol! Rustig aan! Succes!

  8. Nell

    O lieve Sann,
    Wat vreselijk allemaal voor jullie zeg,hou vol al duurt nu alles te lang,heb bewondering voor je en dat je ondanks alles toch ergens steeds weer een zonnestraaltje in ziet!
    En ja ik ben gelukkig ook nog aan het tekenen en schilderen, heb een atelier samen met Marit,maar lijkt nu onbelangrijke info,zet em op lieverd!

  9. Jet

    Ik hoop dat het voor jou heel snel 19 november wordt!

  10. Ik weet het! Zet een slaapbank bij Rinke op de zaak of ga in het torenkamertje van Pluk (op het ziekenhuis) wonen of neem buren die er alle dagen en nachten voor je zijn of, of, of…
    Weg pijn, foets foets, oprotte pijn, wegwezen, opzouten zeg ik! (een beetje zoals de sax op het eind wegsterft in het nummer)

  11. Auch deze hakt erin. Ik weet natuurlijk dat je heel veel last hebt, maar door dit logje voel ik zo ongelooflijk je pijn. En manman, wat hoop ik voor je dat ze je kunnen helpen in Maastricht. X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s