Het gelijk van Bart Smit aan de hand van een eend

Hoe kwam Bart Smit er in hemelsnaam op een hele bladzijde in zijn dikke Sinterklaasboek te vullen met meisjes met roze speelgoedstofzuigers, speelgoedstrijkbouten en speelgoedwinkelwagens en dan de tekst er bij: ‘Zo goed zijn als mama, dat wil je ook! Heel fout natuurlijk, want reuze seksistisch. Kom op Bart, alsof papa nooit strijkt. Alsof meisjes alleen van roze houden. Alsof meisjes van jongs af aan bestemd zijn om het huishouden te doen.
Maar ergens heeft Bart natuurlijk wel een punt: kinderen houden van imiteren om er zelf wat van te leren (de mijne tenminste), zo willen ze dolgraag stofzuigen vanaf het moment dat ze kunnen lopen. Jammergenoeg is hun techniek dan nog niet optimaal en hebben ze er tegen de tijd dat ze er echt goed in zouden kunnen worden niet veel zin meer in. Ik houd het hoopvol op: ‘ze houden van imiteren om er zelf wat van te leren’, maar misschien is het wel gewoon dat ze graag hun moeders de loef af willen steken. ‘Kijk mam, ik kan wat jij kan! En guess what, wie weet kan ik het straks nog wel beter dan jij!’
Zo denk ik dat Neeltje later echt kampioen aardappels snijden en in de pan gooien wordt. Jip kan zijn eigen boontjes doppen, Nisse doet vaker boodschappen dan ik.

Ik kwam net iets tegen wat bewijst dat ik vroeger geen haar beter was. Ook ik wilde net zo goed zijn als mijn moeder. Of beter. Mijn moeder had een ingelijste merklap van haarzelf, van toen ze op de lagere school zat. Ze zal tien zijn geweest toen ze ‘m maakte. Ik keek er als kind altijd met bewondering naar. In mooie kruissteekjes stond haar naam daar, Nellie Hertbeek, de randen waren versierd met nette, kleurige steekjes. En ik, kneutertje van een jaar of zes, zeven, wilde ook zo’n lap maken. Zo te zien was ik enthousiast begonnen aan wat mooie randen, maar middenin een rij kruisjes moet ik gedacht hebben: en nu is het tijd voor iets volkomen anders! Iets waardoor mijn merklap net zo goed wordt als die van mijn moeder! Of nog beter misschien! En dus borduurde ik een eend. En je kan van die eend zeggen wat je wil, maar ik deed het beter dan mijn moeder, want die borduurde nooit een eend.

Dus ik ben bang dat Bart heeft gelijk, meisjes willen net zo goed zijn als hun moeder. Of beter. En jongens misschien ook wel.

20131010-151218.jpg

Ps. Jip en Nisse hebben nog een tip voor Bart: deel die catalogi niet in op jongens- en meisjesspeelgoed, maar op speelgoedcategorieën: autootjes, poppen, verkleedkleren, Lego en dan foto’s van jongens en meisjes er bij. Want Nisse wil ook wel eens een jongen bij de barbies zien. Daar speelt ie immers zelf ook graag mee.

Advertenties

16 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

16 Reacties op “Het gelijk van Bart Smit aan de hand van een eend

  1. Ri

    Intrigerende titel. Lokt uit tot lezen.

    En jouw eend is briljant. Maar legt de lat wel hoog. Ik verwacht nu een gestikte brontosaurus van Neeltje. Of Nisse.

  2. Jacomien

    Hahahaha, práchtige eend!

  3. José

    Damn Bart Smit, hebben ze stiekem toch gelijk. Hoewel… geloof dat jongens net zo lief in een keukentje spelen en meisjes ook best met blauwe DUPLO willen spelen.

    Coole eend voor een zesjarige, Nisse heeft zijn talent niet van een vreemde!

    • sanneke

      Klopt, dat doen jongens ook en natuurlijk spelen meisjes ook graag met blauwe duplo, ik pikte er dan ook maar 1 aspect van hun reclame uit: kindjes willen graag net zo goed worden als hun moeder. Of beter. Datzelfde geldt natuurlijk ook voor hun vaders.

  4. Whaha, ik zie het voor me. Dat je die kruisjes eigenlijk gewoon spuugzat was. Hopla, een eend. Lekker rechtdoor, gaat sneller. En eerlijk, ik vind hem geweldig.

    • sanneke

      Wild borduren, mijn ding. Als puber borduurde ik een blouse vol met naakten die elkaar achterna zaten. Ik moet zo vaak aan die blouse denken, die was zo cool en ik heb ‘m dus niet meer…

  5. Ik wil graag een t-shirt met deze eend. :)

  6. Goede eend!
    Mooi ook dat alle garen er nog aanzit. Ga je het nu afmaken? :-)

  7. Haha, moet lachen om de naam van Tijmen.
    Leuk, dit kunstwerkje van lang geleden! Mijn moeder is ook handig met naald en draad en ik totáál niet helaas.

    • sanneke

      Jaha, een geuzennaam. Ik heb het dus duidelijk van mijn moeder, maar zoals je in dit werkje al kunt zien ben ik niet van de voorgedrukte patronen.

  8. Jip en Janneke was in de tijd dat ik opgroeide not-done. Maar aan mijn zesjarigen las ik ze toch met veel plezier voor. Meer vanwege de schrijfstijl dan de inhoud. Toen er eens iets met een timmermanspotlood van vader en een haarspeld van moeder voorbij kwam en moeder die niet timmert of zo, verbeterde mijn zoontje het zelf met ‘maar jij wel’.
    Ik vrees dat mijn kinderen nooit een borduurlap ter hand zullen nemen.
    Arme jongens.
    Op je reclamebanner zie ik nu ‘Warframe…play free’ Wat dat is? Join your friends in PvE raids across the solar system or stand alone to fight against enemies that threaten your world… Misschien iets voor Neeltje ;-)

  9. Wat een goed idee van Nisse. Mijn zoon houdt van kleurige kleding en is in winkels altijd verbaasd over de veelheid van kleuren en keuze bij meisjes, en het saaie bij jongens. Hij heeft op zijn kamer de muren in roze, blauw en paars en snapt het nooit als jongens zeggen dat dat meisjeskleuren zijn. Want kleuren zijn toch voor iedereen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s