Kunstenaars

‘Nee, naar je werk gaan vind ik echt nog geen goed idee,’ zei de ergotherapeute, ‘maar misschien kun je thuis proberen een situatie te creëren zoals op je werk. Kun je eens kijken hoe dat gaat.’
Ik snapte nog niet echt waar ze naar toe wilde.
‘Probeer het lesgeven maar eens uit op je kinderen.’

Met een glimlach ging ik naar huis. Ja. Lesgeven in mijn eigen huiskamer, met mijn bank bij de hand, wat een briljant idee.

Jip nam vriendin Luca mee uit school, vriendinnetje Sanna kwam ook nog aan en natuurlijk wilden Nisse en Neeltje ook graag meedoen. Van Nisse is het wel bekend dat hij van tekenen houdt, Jip tekent eigenlijk alleen op school, meestal robots. Lekker makkelijk. Ik wist niet of Jip er wel zin in zou hebben, maar nu met zijn vriendinnen er bij leek het hem wel interessant.

Alleen de organisatie voor mijn lesje was al tamelijk slopend: tafels moesten verschoven, spiegels zo geplaatst dat iedereen zichzelf kon zien, materiaal uitgedeeld en toen konden we dan beginnen. Ik legde mijn klasje uit hoe je een gezicht opbouwt, liet ze eerst schetsen (wat ze al machtig interessant vonden) en daarna mochten ze met verf aan de slag.

Lesgeven is meer dan een kind wat aanleren, het is ook iemand zelfvertrouwen geven daarin, tot het voelt dat het vleugels krijgt. En oooh, wat er toen verscheen…
Ik was zo trots op die geweldige kinderen. En zij op zichzelf.

‘Ik wist helemaal niet dat Sanna en Luca dit konden,’ zei Jip achteraf verbaasd.
‘Maar wist je het van jezelf dan?’, vroeg ik hem.
‘Nee…’, zei hij.

En Neeltje! Rinke hielp haar alleen met de neus, verder maakte ze haar hele portret zelf. Ze luisterde goed naar wat ik vertelde, keek goed naar wat ze in de spiegel zag en warempel! Er verscheen een zelfportret!

Meteen nadat de meisjes, met hun zelfportret in een tasje weer naar huis waren gegaan donderde ik in slaap op de bank. Geweldig, het was gelukt!

20130311-212402.jpg20130311-212441.jpg20130311-212550.jpg20130311-212559.jpg20130311-212624.jpg20130311-212658.jpg20130311-212712.jpg20130311-212817.jpg20130311-212844.jpg20130311-212922.jpg20130311-212937.jpg20130311-213133.jpg20130311-213145.jpg

Advertenties

29 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

29 Reacties op “Kunstenaars

  1. Supervet, dat ze dit kunnen!
    Ik wil ook wel les van je…

  2. Nienke Bee

    Ik wilde net zeggen: nu een keer voor een volwassen klasje! ;)

  3. sanneke

    Nou lieve Tijmen en Nienke, dan plannen we binnenkort een logeerweekendje met portrettekenles. :)

  4. Tanja (@Tanneman)

    Wauw!

  5. Jaaah, cursus bij de Santenkraam!

  6. En wat hebben ze het mooi gedaan trouwens! (vergat ik in mijn enthousiasme)

  7. Oooh, mag ik dan bij je stage lopen??

  8. Wauw, wat mooi! Die kleuren zo naast elkaar, heel erg mooi! Dat hebben ze knap gedaan, en jij ook!

  9. ‘Lesgeven is meer dan een kind wat aanleren, het is ook iemand zelfvertrouwen geven daarin, tot het voelt dat het vleugels krijgt.’

    Van die zin kreeg ik kippenvel. En jij een dikke zoen.

  10. Roos

    Wat geef jij mooi de essentie van lesgeven weer! Dat ziet er geweldig uit! Ik zou zo bij je op les willen :-)

  11. Je bent m’n favoriete tekenjuf! Trotse leerlingen zijn het zeker, want ze allemaal iets moois gemaakt.
    Wat een goed idee van die ergotherapeut zeg.

    PS ik wil ook wel intekenen(haha!) voor een lesje;)

  12. Wauw, wat een mooi resultaat! Van zowel je klasje als van de juf, dat ze het zomaar volhield.

  13. Nicolette

    De tiende foto, dat meisje naast Neeltje! Ik heb thuis haar tweeling zusje zitten :)

  14. Ja, dat van dat zelfvertrouwen en die vleugels, helemaal waar. Goed dat je me daar nog aan herinnerd. Maar dat het tekenen van robots makkelijk zou zijn, dat deel ik toch niet helemaal.
    Ik kan beide niet. Geen robots en geen portretten. Mag ik ook op les?

    Ik ben ook wel benieuwd naar de volgende stap van de ergotherapeut: de sofa naar school? Ook vraag ik me af of je je nu ook steeds een beetje beter voelt. Ik hoop het van harte.

  15. Veronique

    Mooiiiiiii en geweldig gedaan……(van beide kanten) Maar ook de één na laatste zin viel me op…….”donderde ik in slaap op de bank”…….Goede ergotherapeute, ze kent je!
    Groet, Veronique.

  16. Ri

    Ik word zo blij van jouw omschrijving van lesgeven. Echt, ik gun de wereld een docent als jij.

    Mooie portretten maakten jouw spruitjes en aanhang.

  17. Zo leuk.. Dat alle ´roet-in-het-eten-gooiers´ in je lijf maar snel de uitgang mogen vinden!

  18. Anoniem

    Wat een leuke moeder ben jij!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s