Dulce de leche

Bebogeen. Dat had je vroeger of misschien nog steeds wel. Ik vond de naam zo vies klinken dat ik er niet van wilde eten. Een naam kan nogal bepalend zijn. Of een plaatje op een verpakking. Mijn broertje gruwelde van de carobpasta die we vroeger hadden. Leek op chocoladepasta, kwam uit de natuurvoedingswinkel en was lekker vond ik. Er stond alleen een getekend jongetje op, van de achterkant gezien, in zijn blootje. Mijn broertje telde op: blote billen, bruine smurrie in een pot… Het heette bij ons thuis dus al snel ‘blote billenpasta’.

Iets wat wat mij betreft zijn naam wel mee heeft is dulce de leche [doelse de letsje]. Met zo’n naam moet iets wel lekker zijn toch? En de manier waarop je het maakt is ook al zo leuk.
Koop een blikje gecondenseerde melk (vaak te vinden in het vak met wat exotischer levensmiddelen in de supermarkt), haal de papieren wikkel er van af en zet het ongeopend drie uur in een pannetje met kokend water. Als je het dan opent is de witte vloeistof veranderd in stevige smeuïge caramelpasta met de kleur van Bebogeen en waarschijnlijk ook dezelfde smaak, maar ja, dat weet ik dus niet zeker. Dit is in elk geval vele malen lekkerder door de naam. Dulce de leche, mjam!
Dit gouden goedje smeer je op een pannenkoek, tussen twee taarthelften, op een broodje of gewoon op je vinger en dat dan zo in je mond. Beetje (Maldon) zeezout er over, dat maakt het nóg lekkerder!

20130310-124718.jpg

Advertenties

9 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

9 Reacties op “Dulce de leche

  1. Echt leuk. Koken zonder te knoeien.

  2. bij dit soort dingen denk ik altijd: hoe kómt iemand er voor de eerste keer op om dit te doen? Vast een blikje per ongeluk in de soep gevallen of zo.

  3. Sander

    Bebogeen bestaat nog! Ik vind vooral de afkomst van de naam zo geweldig: GEEN BOter BEschikbaar. Maar dan andersom.

    • sanneke

      Haha, Sander, dank je voor het reageren! Het blijkt dus net zo’n naam te zijn als MITRA (MInder Trammelant, voor drankwinkels naast supermarkten), dan is het ineens een stuk leukere naam.

  4. Ik beken: ik heb dit nog nooit gemaakt. Want ik laat zo’n pannetje-met-blik geheid aanbranden. Maar hé, ik ga het binnenkort toch maken en dan gebruik ik gewoon mijn hooimadam (google daar maar eens op). Niks geen aanbranderij en kan ik gelijk zo’n goddelijke banoffee pie mee maken!

    • sanneke

      Dan moet je een knappe zijn hoor, wil je het aan laten branden. Ik vulde een pannetje zodat het blik bijna onder stond, deed het deksel er op, liet het water koken, draaide het vuur zacht en keek 3 uur later weer. Toen stond het water nog tot de helft van het blik.

  5. Bebogeen, dat at ik bij een vriendinnetje vroeger. Mijn ouders waren ook kind aan huis bij de natuurvoedingswinkel. Natuurlijk gezoet cocosbrood, beter werd het niet. Ik had zulke goede herinneringen aan bebogeen, dat het een van de eerste dingen was die ik kocht toen ik op kamers ging. Helaas, de magie was eraf. Ik heb er twintig jaar niet aan gedacht, maar het is een zoete herinnering.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s