Gezellig, huisarrest!

En toen ging ie me te ver, mijn prépuber en hoorde ik mezelf roepen: ‘Ik ben er klaar mee, Jip. Dat wordt een week huisarrest!’ Och, ik heb hem zo lief, mijn Jip, maar luisteren vindt ie vaak een overgewaardeerd iets. En dat is wel eens wat gekmakend. Dus, tijd voor palen en perken.

Huisarrest. Ingaand op de avond dat er kinderdisco zou zijn in het wijkcentrum. Waar ik pas achter kwam toen ik het verdict al uitgesproken had. Vriendinnetjes belden: ‘Jip komt toch wel?!’ Maar Jip ging even helemaal nergens naar toe. ‘Hoe kan je me dit nou aandoen?’, vroeg mijn oudste zoon zich af. ‘Dit wordt de saaiste, rotste week uit mijn leven. Je wéét dat ik me niet zelf kan vermaken!’ Nou ja, dat moest ie dan maar eens gaan leren.

Wat houdt hij er van Nisse te pesten. Vanmorgen waarschuwde ik hem: ‘Je kan Nisse blijven dwarszitten, maar dan wordt het geen gezellige week.’ Jip kan zichzelf slecht vermaken, altijd speelt hij met anderen, maar zijn eigen broertje heeft hij vreemd genoeg nooit echt zien staan. Ze zijn zo verschillend. Van het begin af als los zand. Gelukkig kwam er een zusje, het water. Het zusje, dat vonden ze van het begin af aan allebei lief, maar ik hoopte altijd maar dat Jip ooit eens zou zien dat zijn broertje ook echt de moeite waard is.

Vandaag zag ik het ineens gebeuren. Jip deed mee aan het schoolschaaktoernooi en werd tweede. Oh, wat was hij afschuwelijk dicht bij de eerste plaats, één lousy puntje scheelde het. Nisse wil ook wel leren schaken. En warempel, Jip wilde er vanmiddag wel voor gaan zitten. Daarna besloot Jip dat hij wel wat wilde bakken. Nisse wilde graag meedoen. ‘Doe het samen maar,’ zei ik,’ ik denk dat jullie dat samen wel moeten kunnen.’ Samen zochten ze een recept. Samen gingen ze naar de Aldi voor de boodschappen er voor, samen ontdekten ze wat ‘au bain Marie’ is en samen waren ze apetrots toen ze hun volledig zelfgemaakte cakejes aten. ‘Dit gaan we vaker doen!’

Doe dat. Kijk ik weer toe en smelt. ‘Ik vond het zo’n fijne dag, mam,’ zei Jip toen ik hem een nachtzoen kwam geven.

Dat huisarrest, dat was een prima plan.

Foto 1981

Foto 1983

Foto 1992

Foto 2000

Advertenties

11 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

11 Reacties op “Gezellig, huisarrest!

  1. Wat prachtig om te lezen…gaat dat huisarrest misschien toch nog heel goed uitpakken?!

  2. Wordt die week huisarrest misschien toch niet de rotste week uit zijn leven?! En komen de broertjes wat nader tot elkaar?

  3. De volgende keer gaat hij expres weer buiten zijn boekje. Juist omdat huisarrest zo gezellig is.;)

  4. Zelfs huisarrest is bij jullie lief en gezellig! Hoe doe je dat toch?!

  5. *Pinkt een traantje weg*

    Die laatste foto vind ik mooi!

  6. Whahaha! Toen ik de titel van deze blog zag, dacht ik dat er een heel tegendraadse blog zou komen. In tegendeel! Maar dit is ook super leuk om te lezen! Zie, zo’n dagje brengt ze dichterbij elkaar. =)

  7. Onze (echte, niks pre) puber had huisarrest met vuurwerkverbod tijdens Oud en Nieuw. Zelden zo’n leuke jaarwisseling gehad.

  8. Doe er nog maar een week huisarrest bij dan, want die Jip van jou heeft verdorie (op foto 1) het vest van míjn zoon aan!

    Wij hadden vandaag (bijna) beeldschermloos buitenarrest (“Ja, maar dat zeg je altíjd mama, dat we éven naar buiten gaan, en dan duurt het úren”). Bijna zelfde verhaal: met geen stok naar huis te krijgen (terwijl ik het intussen stervenskoud had).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s