Ziel en zaligheid

Ik nam met vele anderen een uitdaging aan: 50.000 woorden schrijven in de maand november, NaNoWriMo. Ik was nieuwsgierig of ik het zou kunnen, een tekst van 50.000 woorden schrijven. Stukjes van 300, 400 woorden, daar was ik voor mijn log wel aan gewend, maar 50.000, dat is andere koek. En daarbij, op mijn log schrijf ik autobiografisch, dat was ik voor NaNoWriMo niet van plan. Het zou iets compleet nieuws voor me worden.

De gelegenheid had ik in elk geval. Dit leven van veel liggen, ik kan er tijdelijk niet omheen, waarom het niet als een kans zien? Een kans om er achter te komen hoe het is om echt te schrijven. Ik moest speciale stellages verzinnen om te kunnen typen, liggend op de bank. Boeken, een kussen, wat dan ook op mijn rechterbeen, daarop de laptop. Kussens, een knuffel, wat er maar voor handen was onder mijn linkerarm, zodat zowel de laptop als mijn linkerarm niet op mijn linkerzij en -been zouden drukken. Ik wil de zwarte knuffelkat bij deze hartelijk bedanken, want hij is letterlijk mijn steun en toeverlaat geweest. En nog steeds, want ook nu ik dit typ ligt hij onder mijn linkerarm. Ik schreef dwars door de pijn heen, het hielp me naar een ander niveau van bewustzijn te komen, zoals wanneer je slaapt. Ik kon tijdelijk iemand anders zijn, want de ik-figuur gaf mij de mogelijkheid door haar ogen naar de wereld te kijken. Mijn vingers typten en ik las mee. Er waren stukken die ik schreef terwijl ik huilde of grinnikte om de woorden die op mijn beeldscherm verschenen. Soms werd ik ’s ochtends wakker en dacht: ‘Mmm, zo verder lezen in mijn boek! Oh nee, verder schríjven!’

De mooiste fysieke reis die ik maakte voerde naar Honduras, Guatemala, Mexico en Amerika, van de mooiste geestelijk reis kwam ik gisteren thuis. Gisteravond typte ik woord 50.000 en niet veel later volgde de laatste zin van het verhaal van Iva Vonk. Rinke had sushi en wijn om me welkom te heten, me te feliciteren met het behalen van mijn doel en ik was blij en trots dat ik het gehaald had, maar ook verdrietig dat het er op zat. Net als toen ik terug kwam op Schiphol en terug naar huis reed na weken avonturen beleven aan de andere kant van de wereld. Weemoed.

‘Goeiemorgen schrijfster,’ kuste Rinke me vanmorgen wakker en toen voelde ik me toch vooral trots dat ik het gehaald had.

Nu volgt er gelukkig nog een nieuwe ronde: het herlezen. Ik ben zo benieuwd of het verhaal soepel loopt. Of ik er tijdens het lezen net zo door meegesleept word als tijdens het schrijven. Daarna mag ik gaan schrappen, gaan schaven, stukken er bij schrijven waar dat nodig is. En dan volgt de vraag: zou er een markt zijn voor een roman van mijn hand? Zouden mensen willen lezen over de roadtrip van Iva? Over de letterlijke en figuurlijke overval die er op haar gepleegd wordt? Over de tweestrijd tussen verstand en verlangen? Over de liefde met een vleugje rock ’n roll?
Vanmorgen bedacht ik hoe goed Iva’s naam, die ik tijdens de eerste dagen van het schrijven voor haar bedacht, bij haar past: het vonkt en knettert om haar heen.

Hands up voor als je nieuwsgierig bent en wel zou willen lezen waar ik met ziel en zaligheid aan gewerkt heb afgelopen maand. Kies ik iemand die het alvast mag lezen en mag meekijken of het het waard is om verder te werken om het publicabel te krijgen. (Want stiekem zou ik dat best erg leuk vinden.)

Advertenties

54 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

54 Reacties op “Ziel en zaligheid

  1. *steekt een armpje heel hoog de lucht in*

  2. Steekt twee armen in de lucht!

  3. Esther

    Ja natuurlijk! Mag dat dan?

  4. tanja

    Jaaa! Super dat je het af hebt en natuurlijk steek ik bij deze mijn hand oo.

  5. Roosv (rotobo van twitter ;-))

    Yes please! #handopsteekt

  6. Zwaai! Zwaai! Zwaai!
    Volgens mij leest het als een trein. Ik ben zo blij dat je het tot een goed einde gebracht hebt. Wees maar met recht en reden ontzettend trots.

  7. Nelleke

    Gefeliciteerd! Ik zou me vereerd voelen om jouw Iva te leren kennen.

  8. Yep! Twee handjes en twee voetjes in de lucht. Groeten van lenige Door.

  9. Aaltsje

    JAJAJA!! Ik ben heel benieuwd!!

  10. Echt supergoed, Sanneke. Niet alleen dat je 50.000 woorden gehaald hebt, maar ook wat je geschreven hebt. Mag je met recht trots op zijn!
    En dan als je op de been bent, op research in de plaatsen van je boek. :-)

  11. anitavdh

    Ik. Ik. Ik!!!!!!

    Hihi, je weet t, ik zou graag (proef) lezen wat je geschreven hebt. Je schrijfproces kunnen volgen via Twitter was al super, brn erg benieuwd naar het resultaat van je labour of love.

  12. ja! ja! ja! Ik zou er de nieuwe J.K. Rowling even voor aan de kant leggen! Is dat convincing or what?? ;-)

  13. Martine

    JA, JA, JA. terwijl ik met twee armen omhoog sta te springen op de bank!
    Trots op je! XX

  14. Wendy

    Jaaa, dat wil ik graag voor je doen!

  15. Limoentje

    Kom maar door!
    Ik vind het zo knap wat je gedaan hebt! Wat je zegt; een blog is goed te doen, maar 50000 woorden is toch andere koek.
    Elke keer als ik op Twitter zag dat je er weer wat over geschreven had, werd ik zo nieuwsgierig naar het boek. De vragen die je stelde over plekken, ben heel benieuwd wat je geschreven hebt.

    • sanneke

      Ik was zo blij met twitter! Welke vraag ik ook had, overal kwam wel antwoord op waar ik verder mee kon. Handig, als je in je verhaal schrijft over plekken waar je zelf nog nooit geweest was of in situaties terecht komt die je zelf nooit meemaakte! En dank je wel.

  16. Wauw, wat goed zeg! Gefeliciteerd! Ik ben benieuwd naar het verhaal, en de naam …. vind ik ook heel speciaal, want Iva stond bovenaan de namenlijst voor ons derde kind, maar dat werd dus een zoon ;-)

  17. Ik ben wel nieuwsgierig ja!

  18. Ja zeg, je hebt ons allemaal nieuwsgierig gemaakt, dus wie wil dat nou niet? Ik ben alleen al onder de indruk van de prestatie :)

  19. HNK

    Geweldig Sanneke! Chapeau.

  20. José

    Ik ben heel nieuwsgierig, als het net zo soepel leest als dat jij het hebt geschreven dan is het gegarandeerd een bestseller.

  21. Ri

    Heel knap gedaan. Ben heel benieuwd naar het verhaal. Meelezen laat ik aan een ander over. Zo niet goed weten hoe je feedback op een verhaal geeft.

    Hopelijk ooit in druk. Anders feuilleton op je blog?

  22. martijn

    Ik zou heel graag het verhaal lezen. Ik lees al heel lang mee op je blog (volgens bij al een jaar of 5-7) en hou van je schrijfstijl. Als je al zo mooi over alledaagse dingen kan schrijven, hoe mooi is het dan niet in een roman….?

  23. nathanja

    Ik ben erg nieuwsgierig!! :)

  24. Ik deed zelf ook mee dit jaar, maar ik heb het halverwege toch opgegeven. Snel schrijven is blijkbaar toch niet helemaal mijn ding. :p

  25. Deur27

    vleugje rock ‘n roll? Ja nu ben ik nieuwsgierig

  26. G

    Ik zou het heel graag lezen! Ik lurk hier vaak en leef op een afstand mee.
    Aangzien ik zelf niet langer in NL woon en een deel gereisd heb, ben ik heel nieuwsgierig naar de ervaringen van Iva!

  27. Björk

    Proeflezer gezocht? Maar 1 optie mogelijk: “C’est moi ..ö..”

  28. janine

    Hey, gefeliciteerd! En ik ben natuurlijk ook heel benieuwd, maar ik kan ook wel netjes wachten totdat het in de winkel ligt… ;-)

  29. twistvrouwe

    Ik kan heel slecht lezen van een beeldscherm, maar mocht het tot een publicatie komen, dan koop ik je. Beloofd!

  30. 50.000 woorden, ik vind het nogal wat! En wat fijn dat je zelf zo blij bent met het verhaal. Ik zou het een eer vinden te mogen proef-lezen.

  31. Jonina

    Hoi Sanneke, wat gaaf. Volgens mij zat er ook een hoepel in?! Ik! xx

  32. Je bent stoer en ik ben razend nieuwsgierig!

  33. wien

    Gefeliciteerd :) En uiteraard zou ik het willen lezen, maar ik ben denk ik niet zo goed in het geven van nuttige feedback.

  34. Allereerst: petje af voor die vele woorden!
    Dan: je hebt één van mijn vele schuilnamen gepikt. :-\
    So, pick me! :-) om (kritisch) te proeflezen. Graag.
    Als dat tenminste de bedoeling is.

  35. Wees niet bevreesd schone schrijfster. Alleen Iva. Op een andere site dan mijn blog. Daar heet ik idd. slechts ‘blaadje’, (Lehti in het Fins).

    Alhoewel, nu ik erover nadenk, de meisjesnaam van mijn oma, die overleed in mijn geboortejaar, was Vonk! Haha, als zij net als ik had gedaan, en haar kinderen haar eigen achternaam had meegegeven. Had ik dus wel Vonk geheten. Als tweede dochter had ik ook haar voornaam zullen krijgen. Nee, geen Iva, maar Iep, voluit Ybeltje. Maar dat vond ze zelf zo’n vreselijke naam, dat ik naar mijn tante ben vernoemd.
    Nou, genoeg over mij. Doe Iva Vonk maar de groeten van me :-) (Vast in Sneek geboren…of zo)

  36. Beetje laat maar ik zou het erg graag lezen!!!

  37. Soms rollen mijn blogjes zich makkelijk uit, soms gaat het moeizaam.
    Juist de teksten op beeldscherm formaat heb ik geleerd.
    Met een tip probeer ik ze nu op schermformaat van mobieltjes te schrijven.

    Boekformaat is een heel andere kunstvorm!

    Of ik mij daar ooit aan zal wagen?
    Ik ben benieuwd naar jouw prestaties.
    Vriendelijke groet,

  38. Iva vonk

    Hoi,
    Ik ben iva vonk dat meisje van 13! Heel gaaf dat mijn naam in jou boek is gebruikt. Ik zou je boek heel graag eens willen lezen.
    Groetjes
    Iva vonk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s