A is een aapje

Schrijven is een vriend. Wij gaan way back, schrijven en ik. Toen ik vijf was schreef ik om aan te duiden wat ik tekende, toen ik zes was bracht ik mijn eerste boek uit. In eigen beheer. Twaalf jaar geleden verscheen mijn tweede boek. Daar maakte ik gebruik van de omgekeerde methode: ik schreef een tekst en maakte er later de afbeeldingen bij. Dit bleef niet meer in eigen beheer, maar werd door een kleine uitgever uitgebracht. Toen was ik wel even klaar met boeken uitbrengen. Het hele proces vond ik geweldig, maar het uitgeven pakte anders uit dan verwacht. Mijn kind, het werd verminkt. Niet zo zeer de tekst, wel de illustraties. Jaren schreef en tekende ik amper meer, tot ik eind 2005 het webloggen ontdekte. Hier, op mijn weblog laat ik de woorden vloeien zoals het mij uitkomt. Ik ben nergens aan gebonden, schrijf waar ik zin in heb. Ik pleur een deel van mijn hebben en houden op internet, doe mijzelf daar een lol mee en tja, wie weet u ook wel. Nu wil ik een stap verder.

Ik waagde het dr House te vragen of hij al een idee had wanneer ik weer zou mogen werken, wat hem bijna shockeerde: ‘Over een paar weken misschien een half dagje. Maar daar wil ik nu eigenlijk nog helemaal geen uitspraken over doen; je bent net begonnen er bovenop te komen, je was er echt niet best aan toe. En met jouw werk…’ Tja, ik snap ook wel dat als ik het nu nog niet eens verdraag langer dan een uur een broek, een maillot, ondergoed zelfs te dragen, dat voor de klas staan er nog niet in zit. Model liggen, dat is eigenlijk de enige optie momenteel. ‘Mevrouw, gaan we nou alwéér modeltekenen?’

Voorlopig breng ik mijn tijd dus op de bank door en doe netjes wat House me zegt. Kleine oefeningetjes mag ik doen, die er straks samen met de oefeningen die nog gaan komen voor gaan zorgen dat ik beter ga functioneren dan ooit *grijns*. House heeft ook wereld- en olympisch kampioenen onder zijn hoede, dan moet hij mij toch ook in topvorm kunnen krijgen.
Tot die tijd zal ik me op mijn bank moeten vermaken. Daar zou ik over kunnen sippen, maar dat was ik eigenlijk niet van plan. Niet alles kan nu, maar gelukkig zijn er bijvoorbeeld vrienden die zo maar komen helpen en me gezelschap komen houden. En die bijeenkomst van vrienden van heinde en verre, waar ik nu niet naar toe kan, de plannen zijn omgegooid en ze komen zondag hier naartoe! Al die vrienden ontmoette ik door mijn oudste vriend, al schrijvend dus, via internet.

Het wordt tijd voor wat quality time met mijn oude vriend, een bedankje voor alles wat hij me al gegeven heeft. ‘Every day I write a book’, schalt Elvis Costello door de huiskamer. Precies wat ik de komende maand ga doen, net als duizenden anderen die met Nanowrimo (National Novel Writing Month, inmiddels niet meer national, maar international) mee gaan doen. 50.000 woorden in een maand schrijven, dat is het doel, zodat er uiteindelijk een schets voor een roman ligt. Op het weblog van Iris Boter lees je er meer over. Eerdere jaren leek het me ook al wel wat, maar was Nanowrimo door tijdgebrek een onmogelijke opgave. Nu mag ik momenteel wat gebreken hebben, maar tijdgebrek, dat toch zeker niet. Vanaf 1 november probeer ik dus 1667 woorden per dag te schrijven. Ongebreideld schrijven, pas later volgt het kritisch zijn. Ik ga op reis met mijn oudste vriend, ik ben benieuwd waar hij me mee naar toe neemt.

20121030-124522.jpg

Advertenties

18 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

18 Reacties op “A is een aapje

  1. yvette

    jeempig Sanneke, hoorde van Koert dat je ziek bent. Lees ik nu je weblog… potjepotje. Goed dat je niet bij de pakken neer gaat zitten. Wat een plan zeg… een roman… ! Lieve groeten, Yvette

  2. Yo! Deze wat minder oude vriend gaat ook meedoen. Ik heb toch een beetje zenuwen, zeker nu Koosje Jans ineens een beetje ziekig is. Als die morgen maar naar de opvang kan, want anders begin ik Nanowrimo al met een achterstand!

    • sanneke

      Jaaa, tof dat jij het ook gaat doen. Zie het niet als heilig moeten maar als een kans. 30.000 is ook mooi. Koosje Jans ziek naar de opvang brengen is ook geen goed plan.

  3. Ik vind het ZO leuk dat je ook mee gaat doen! Zet hem op!

  4. martijn

    Ik ben heel benieuwd, want schrijven kun je heerlijk! Iedere keer leuk om te lezen en geen moment saai. Succes ermee, maar dat gaat vast lukken, ik lees nu al heel wat jaren mee en bij alles ga je voor 100%….

  5. Jihaaaaa, de Nanowrimo! Ik sta al tien dagen te trappelen, zo van: Is het nu nondedomme al 1 november?! Ben heel benieuwd hoe we het allemaal gaan vinden, de komende maand…

  6. Heeft dat lijf van jou dat even goed voorvoelt, om zo vlak voor november even niet meer mee te willen doen. Briljant plan!

    Maar als je geen ondergoed verdraagt, is het misschien nog een optie om in je in je nakie, voor de klas te gaan eh….liggen. En nu even zonder gekheid: pas je wel een beetje op, niet schrijven op het feestjes en zo.

    • Sanneke

      Nou Lehti, mijn lijf doet het al 2 maanden niet meer, vlak voor november zou ik dat niet willen noemen. En als je het een goed idee vindt in je nakie in een klas te gaan liggen op een middelbare school: be my guest.

  7. Ik kan niet eens staand voor een klas staan, laat staan liggend (ja als, zwijgend model misschien, verder niet).

    Voordeel is dat het bij Nanowrimo geloof ik niet de bedoeling is dat het wordt uitgegeven. Dus het risico dat er aan de inhoud wordt gemorreld, is mooi ondervangen.
    Mijn moeder -herstellende van een heupoperatie- zei zich ook wat opgesloten in huis te voelen, doet braaf haar dagelijkse oefeningen maar heeft helaas geen schrijfambities, anders was dit wel iets geweest.
    Ik hoop van harte dat het schrijven van al die woorden helend voor je werkt.
    (en hier lees ik je ook altijd met veel plezier)

  8. Hé wat goed dat je dat gaat doen! Ik heb er vorig jaar over gelezen en het leek mij ook een enorme opgave. Ik weet ook niet of ik dan die discipline op kan brengen. Maar ik vind het gaaf dat Tijmen en jij meedoen. Ben benieuwd naar het eindresultaat.

    En zondag… jeuj!!!

  9. Ah, nu snap ik eindelijk die mysterieuze afkorting waarvoor franse scheldwoorden nodig waren. En ach, dat eerste boek. Zo mooi. Laat je nog eens meer pagina’s zien?

    • sanneke

      Ja, joh, wist ik ook niet van te voren, dat ik die nodig zou hebben. En ja, ik zal nog eens wat pagina’s laten zien, want deze is niet helemaal representatief. Hij kwam me door dat ‘aap’ fantastisch uit, maar er zitten wel tekeningen in dat boek waar ik als meisje van vijf trotser op was.

  10. Wauw geweldig! Kan niet wachten tot het af is!

  11. Ik vind het zó knap wat Iris en jij doen! Ben érg benieuwd naar de verhalen die eruit gaan komen.zijn die straks ook ergens te lezen ?

    • sanneke

      Dat weet ik nog niet, Linda. Je hebt kans dat je wat van dat van Iris terug gaat kunnen zien, zij is immers een gevestigd schrijfster. Voor mij is het voor het eerst dat ik zoiets doe. Ik denk trouwens wel dat als ik straks tevreden ben over wat ik geschreven heb, ik het heel leuk zal vinden als het gelezen wordt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s