Well hello, dr House

Alwéér een medisch stukje? Ja, ja, sorry, alweer. Dit is mijn leven momenteel, hè. Maar het is een optimistisch stukje en ik beloof u aan het eind nog wat luchtigs.

Er komt een moment in je leven dat je gaat verlangen naar een cynisch mannetje naast je bed. Een mankepoot met afgrijselijk slechte sociale vaardigheden. Of nu ja, dát hoeft op zich allemaal nog niet eens, als ie maar net zo snel verbanden legt, het menselijk lichaam in de peiling heeft als dr House. ‘Wáár, waar is mijn dr House?’, vroeg ik me de afgelopen maand geregeld af, ‘er moet toch iemand zijn die de optelsom maakt en een conclusie kan trekken, iemand die de puzzel afmaakt?’

De vaatchirurg is een aimabel man die heus graag wil, maar bij het laatste bezoek wel zei: ‘Ik snap het niet.’ De huisarts is minstens zo aimabel maar ik moet hem zelf meesleuren om buiten het kader te denken, verder dan de gebaande paden. Waar hij absoluut toe bereid is overigens. Mensen, het is een optelsom, de uitkomst heb je voor je neus liggen, dat ben ik. Ik geef je een hele berg puzzelstukjes, ontdek wat de ontbrekende stukjes zijn, denk na, puzzel! Gisteren vroeg ik een bevriende arts maar weer eens de oren van de kop om zelf te begrijpen hoe het in elkaar steekt. Zij is geen behandelend arts van me en ik val ook buiten haar specialisme, maar ze is een smart-ass, kan helder redeneren en ze is zo lief me van alles aan te dragen waar ik om vraag en zelf hard mee te denken. Bijvoorbeeld: de huisarts meent dat de dikte van mijn onderbeen zou moeten fluctueren als dat ook in mijn bovenbeen gebeurt. Ik ben nog niet zo ver met mijn metingen dat ik dat in kaart heb, maar zelf geloof ik niet dat er daar veel verandert. Er zullen kleine verschillen zijn, maar niet zo erg als in mijn bovenbeen. Omdat de trombose zo uitzonderlijk hoog zat, zijn de kleppen in de bloedvaten/ een bloedvat van mijn bovenbeen beschadigd en loopt de circulatie dáár de meeste vertraging op, niet zo zeer in mijn onderbeen, want daar heb ik waarschijnlijk nog goed werkende kleppen. ‘Ja hoor,’ zei mijn meedenk-arts, ‘dat kan. Da’s best logisch eigenlijk.’ Dank je, lieve meedenk-arts, voor weer een puzzelstukje.

Dat stukje nam ik mee vandaag, samen met de rest van mijn verzameling. En kijk eens aan, de huisarts had me ditmaal naar iemand toegestuurd (een fysiotherapeut die veel met topsporters werkt) wiens houding een en al puzzellust uitstraalde. Hij vroeg mij om alle stukjes die ik al had, alles wat mij relevant leek en was daarmee de eerste die dat deed. Precies wilde hij weten op welke plekken ik wat voor soort pijn voel en schudde meteen maar een nieuw puzzelstukje uit zijn mouw. ‘Pijn net bóven je bekken?’ (alles speelt zich verder onder mijn bekken af, ik vond het zelf vreemd daarboven een duidelijk pijnpunt te hebben) ‘Hier?’ En hij raakte exact de plek aan waardoor ik 10 cm omhoog schoot. Hij pakte er een afbeelding bij met bloedbanen en zenuwen er op. ‘Ik zal het je laten zien, dat is deze zenuw, kijk, die loopt hier verder naar je bovenbeen. Moet je maar kijken hoe dicht die vaten en die zenuw bij elkaar liggen, bij jou komt die zenuw in de verdrukking door de zwelling.’ De pijn bij aanraking, druk op mijn bovenbeen, de zwelling, het niet meer goed kunnen zitten, staan, fietsen, maar nog wel wat kunnen lopen; voor hem is het geen abracadabra maar iets dat bij mij door een ongelukkige loop van omstandigheden logischerwijs samenhangt. Ik had ineens te maken met een snel pratende beelddenker, een holist, vakjargon niet schuwend (kom maar door, ik kan niet alles reproduceren hier, daarvoor ging het ook echt te snel, maar ik snapte wat hij bedoelde), een vlotte puzzelaar. Well, hello dr House.

We praatten alleen vandaag. Een kaatsgesprek -bam-bam-bam!- waarin in een half uur zo veel mogelijk overlegd en op een rijtje gezet werd. Hij sneakt er tussenuit op donderdag als er eigenlijk een teamactiviteit voor de praktijk gepland staat om dan bij mij een lichamelijk onderzoek te doen om te zien of zijn vermoedens kloppen. Een puzzelaar, hè, hij wil het raadsel opgelost hebben, weten of hij gelijk heeft, mij beter maken. ‘Dan hebben we donderdag als het goed is een ‘go’, tenminste, dat hoop ik toch.’ Ik ook! Tot donderdag, dr House! En ik huppelde naar huis. In mijn hoofd dan, hè, godzijdank ben ik ook een beelddenker, anders zou er de laatste tijd bar weinig van huppelen komen.

En dan nu… plaatjes! Nee, niet van spreekkamers of de uitleg van de binnenkant van het menselijk lichaam (ik zou er toe in staat zijn die wel te plaatsen overigens), maar iets luchtigs, dat had ik beloofd. Mijn schoonouders stuurden nog een hele berg foto’s van het afgelopen weekend en ik koos er een paar voor u uit. Grappig vond ik het foto’s te zien van het maken van de foto’s die ik gisteren plaatste en van de foto van de ‘bifaciale schaaf’, waar ik gisteren ook al over vertelde (de echte ligt in Assen in het Drents Museum). En och, Jip als machinist en Neeltje als rendierjaagster in het archeologisch museum… <3

Advertenties

15 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

15 Reacties op “Well hello, dr House

  1. Simone

    Jippie dat klinkt of je weer op de goede weg zit!!
    Groetjes,
    Simone

  2. Yes, dat zijn goede berichten. Wat een fijne therapeut!!!!!

  3. Fijn dat je nu zo iemand treft zeg!

  4. Nicolette

    Dr. House is in the house ;) ( donderdag dan…..) succes!

  5. Go Dr. House!
    x ik duim extra hard donderdag.

    en oioioi de santenkraamkoppies zijn wel heel heerlijk
    xx

  6. Janine

    Ha, fijn dat er een soort van Dr. House is opgestaan! Ook al zo House waarschijnlijk meteen een vernietigende opmerking maken over het analytische vermogen van een fysiotherapeut, ik ben blij dat er voor jou een paar puzzelstukjes op hun plek vallen. Hopelijk kunnen ze de puzzel straks eindelijk oplossen, waardoor jij van je pijn af bent!
    Dikke knuffel voor jou en jouw schatjes (de foto’s zijn weer beeldig),
    Janine

  7. Anoniem

    Pffff, de puzzel is bijna compleet! Het plaatje wordt vast geweldig als ie in elkaar zit!

  8. Goed nieuws San! Ben blij voor je. Was het maar vast donderdag!

  9. Wien

    Sanneke! Wat fijn dat er iemand op je pad is gekomen die meedenkt, vérder kijkt; zulke mensen moet je hebben! Wow. X

  10. Komt u maar door met het winnende en zo verlossende antwoord, doctor!

    (oh San, wat GOED..!)

  11. Geweldige vent! En zoals jij t zegt, of eigenlijk hij, klinkt het helemaal niet zo gek en ingewikkeld? Toch een beetje raar dat degenen die er jaaaaaaaren voor gestudeerd hebben al met hun handen in t haar zitten. Of niet raar, maar gewoon heel jammer.
    Let’s hope for the best San!!

    • Sanneke

      Ik denk dat de vaatchirurg vooral op 1 spoor zat: trombose localiseren. Maar die is er niet. Wel geweest en mijn vaten zijn niet schoon, maar dicht zijn ze in elk geval niet. En toen wist hij het even niet meer schijnbaar. Maar het is goed zo, met een beetje mazzel kan ik maandag naar hem toe met mijn puzzel (bijna) af. Ik zeg echt niet dat hij geen goed arts zou zijn, alleen ligt het bij mij dus niet alleen binnen zijn specialisatie, maar hangt het samen met wat anders.

  12. kijk zulke mensen, daaar moet je er meer van hebben!

  13. martijn

    Fijn hoor, iemand die kijkt naar het hele lichaam in plaats van alleen de onderdelen. Hopelijk kan er nu iets aan gedaan worden…

    En wat een heerlijke foto’s weer ;-)

  14. oh! je beschrijft wat de fysio bij mijn arm deed! pijn in arm en hij prikt in schouderblad en ik kom 10 cm los! wat fijn!!! Je hebt je Dr House gevonden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s