De vlinder met het speldje

Hij klapte het handige dienblad uit en plaatste het over mijn benen heen op bed: ‘Majesteit, uw avondmaaltijd.’ Ik keek er naar, nog wat slap van de slaap waar ik net uit ontwaakt was. Het zag er goed uit. ‘Wil je meer saus over je bloemkool of is het goed zo?’ Het was prima zo. ‘Mooi, dan ga ik nu naar beneden, eten met de rest.’ Ik keek hem na terwijl hij de trap af liep en prikte een stukje aardappel aan mijn vork. Althans, ik probeerde een stukje aardappel aan mijn vork te prikken. Uiterst traag volgde mijn hand mijn bevel op. ‘Kom op, naar mijn mond, vork!’ Tergend langzaam kwam de vork naar mijn mond gezweefd. Ik had het stukje aardappel te pakken en terwijl ik er traag op kauwde viel mijn hand weer naast mijn bord. Daarna viel er niets meer te prikken. Ik kon bevelen geven wat ik wilde, mijn hand luisterde niet. Waarom niet? Mijn bij de enkels gekruiste benen begonnen zeer te doen, dus legde ik ze naast elkaar. Tenminste, dat was mijn bedoeling. Het lukte niet. Ik werd tegen mijn matras aan gedrukt en ik kon er niet meer vandaan bewegen. Reageerden mijn matras en ik magnetisch op elkaar?

Ik testte mijn stem. Er kwam geluid, maar zonder kracht. Van beneden kwamen de geluiden van zes mensen gezellig aan tafel: ze zouden me niet horen. Er zat niets anders op dan naar mijn kouder wordende eten te kijken en te wachten tot er iemand naar boven zou komen. Ik wist niet of ik nog wel prikkels van buiten af voelde, want dat kon ik niet testen. Duidelijk was dat ik geen signalen meer kon versturen naar mijn ledematen: ik zat gevangen in mijn eigen lijf. Ik vroeg me af of dit nou doodgaan was.

Na een eeuwigheid hoorde ik mijn kleine meisje zeggen: ‘Ik ga even bij mamma kijken!’. Oh nee, niet net zij. Dat net mijn vierjarige mij zo zou moeten vinden. Zou ze schrikken? Zou ze me begrijpen? Met grote ogen keek ze me aan terwijl ik uitbracht: ‘Roep pappa!’ ‘Dat ga ik doen!’, zei ze en daar ging mijn dappere ding: ‘Pappa, je moet nú komen!’ roepend. Maar pappa zat net in een heel gesprek met zijn eigen pappa en had even geen tijd voor een klein meisje. Ze hield aan: ‘Je moet komen, mamma kan haar hand niet bewegen!’ en daar was hij dan toch.

Och mijn lief, wat spijt het me dat ik je deze aanblik moet bieden, dat je zorgen hebt om mij, dat ik niet weet hoe ik je aan zou moeten raken en of ik dat wel weer zal kunnen… Maar hém kon ik wel voelen, zijn hand op het rare slappe geval dat mijn hand was. Hij dacht dat het er vast aan lag dat ik zou moeten eten en duwde me voorzichtig een stuk koude bloemkool in mijn mond, dat ik amper wegkreeg. Er zat niets anders op dan de huisartsenpost te bellen. Weer duurde het wachten een eeuwigheid, ditmaal op een huisarts, maar nu konden we samen wachten. Ik praatte met een stem die veranderd was in die van een robot, hakte mijn zinnen in monotone lettergrepen. Slapstick-moment toen de dokter binnenkwam, zijn hand naar me uitstak en verwachtingsvol naar me bleef kijken. ‘So-rry, ik kan u geen hand ge-ven.’ Op de trap zag ik een broeder verschijnen en voorzag de volgende uitgestoken hand al, en ja hoor.
Dat was het moment dat ik weer een minieme beweging met mijn hand kon maken. Al mijn reflexen werden getest en goed bevonden en al snel was duidelijk waarom ik me als een vlinder aan een speldje voelde: ik had een reactie op de contrastvloeistof die voor de CT-scan ’s middags ingespoten was: een tijdelijk krachtverlies. Het bleek inderdaad tijdelijk: na twee uur kon ik weer bewegen. Mijn hemel, wat een opluchting, mijn lijf was weer van mij! Alleen mijn robotstem hield wat langer aan. ‘Vet, nu heb ik een robotmoeder,’ vond Jip.

Intussen had de vaatchirurg ook gebeld met de uitslag van de scan: ik heb géén trombose. Dat is een hele geruststelling, zo is er weer wat uitgesloten, al is het ook jammer dat nog niet duidelijk is wat er dan wel exact aan de hand is. De vaatchirurg speurt verder, ik hoor vandaag als het goed is wat de vervolgplannen zijn. Het kan zijn dat ze dan weer met contrastvloeistof aan de gang willen, ditmaal in mijn been, maar dan weet ik in elk geval van tevoren wat voor reactie ik daar op kan krijgen.

Inmiddels is de rust weder gekeerd, vandaag is een veel betere dag dan gisteren. Ik praat weer gewoon en ik doe weer waar ik momenteel zo goed in ben: een beetje in bed hangen, een beetje pillen slikken, lezen en twitteren. Dit logje moest er even uit, de verrotte tekening ook en daarmee kunnen we dit avontuur uit het wonderlijke leven van de Santenkraam ook weer als verleden tijd beschouwen.

20120913-144136.jpg

Advertenties

35 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

35 Reacties op “De vlinder met het speldje

  1. Wat schrokken we gisteravond van je bericht, en wat schrik ik weer als ik dit lees. Ik ben blij dat je inmiddels weer gewoon de bedhangende Sanneke bent. En ik duim dat de vaatchirurg vandaag het euvel vindt, en dat hij het razendsnel kan oplossen.

  2. Wat een verhaal. En wat een fijn doortastend Neeltje!
    Tekening is trouwens mooi, ook al is ie verrot.

  3. Simone

    Jeetje zeg wat een schrik! En wat fijn dat het maar tijdelijk was. Was je niet bang? En wel een geruststelling dat je geen trombose hebt.

  4. Jee wat een schrik! Gelukkig voel je je weer een beetje beter én heb je geen trombose! Sterkte met het bedhangen

  5. Jeetje… Ik kreeg hier tranen van in mijn ogen. Had ik je nu maar geen vlinderkaart gestuurd. xx

  6. Jacq

    Wat een doodenge ervaring. En dat dan misschien nog een keer… Hopelijk zijn ze er snel uit wat het wel is en hoe ze dat kunnen verhelpen. En hoef je daarna geen verrotte tekeningen meer te maken.

  7. Janine

    Wat een vreselijk naar en beangstigend gevoel moet dat zijn geweest… vooral als je niet weet dat het waarschijnlijk een reactie op die contrastvloeistof was.
    Gelukkig heb je geen trombose en wordt je goed in de gaten gehouden!
    Komt goed, dat zul je zien!

  8. De vraag die bij mij blijft hangen is: hadden ze niet even kunnen waarschuwen voor deze tijdelijke (!) mogelijke bijwerking: het is nogal niet een heftige!!
    En heel goed te lezen dat het geen trombose blijkt te ziin – ik blijf nog evenzohard doorduimen, in de hoop dat snel duidelijk wordt waar je dan wél zo’n pijn en last van hebt.
    En een knuffel. Voor de schrik.

  9. Och lieve San, wat ontzettend eng, wat ben ik blij dat je lijf weer doet wat jij wilt.
    xxx! ook voor de dappere Neeltje

  10. Woooehhaa…. krijg er alweer de bibbers van. Wat vreselijk dat je dit moest meemaken zeg..

  11. marielle

    pfffff..wat een enorme tegenvaller… dapper hoe je er mee om gaat! Hopen dat je snel weet wat je hebt…en nog beter, wat er aan te doen is! Sterkte!

  12. Evita

    H

    Hallo Sanne
    Ik lees al een tijdje mee op je blog en schrok van je laatste berichten, wil je dan ook succes wensen met alles wat nog komen gaat. Mochten ze weer een onderzoek met contrast willen uitvoeren geef dan aan dat je allergisch bent ze kunnen je dan medicijnen geven (prednison en tavagil) waardoor je niet weer zo nare ervaring krijgt.

  13. Anoniem

    HoiHoi Sanneke

    Ik werk zelf in zkh in Zwolle waar we ook met contastmiddel werken. Het komt wel eens vaker voor. Alleen komt de reactie dan veel sneller maar dit kan ook door de hoeveelheid contrast komen die wij gebruiken. Geef het bij het volgende onderzoek met contrast aan hoe je er op gereageerd hebt, ze zullen dan zeker maatregelen nemen. Laat het ook vastleggen in je medisch dossier. Kan me voorstellen dat het een beangstigend gevoel is voor jezelf maar ook voor naasten.

    • sanneke

      Dank je heel erg voor deze reactie. Ik sprak de vaatchirurg vanavond, die ’t vervelend vond wat er gebeurd was, maar die ’t ook maar vreemd vond en zei dat hij nooit van zo’n reactie gehoord had. Ik kreeg bijna de indruk dat hij impliceerde dat ik het verzonnen had. Het was inderdaad erg beangstigend en ik ben blij dat dit me dankzij jouw tips nooit meer gaat overkomen.

  14. Wat moet je toch een nare dingen meemaken de laatste tijd! Ik hoop dat er nu snel verbetering in gaat komen en dat de klachten afnemen en dat jij weer de hoepelende vrouw kan zijn die je bent :)

  15. :-( Wat liet je me schrikken, zeg!
    En wat was ik blij dat ik aan de zin kwam, dat het ‘maar’ van de contrastvloeistof kwam! Ik lees hier vaak en leef met jullie mee, heb het gevoel dat ik jullie ‘ken’ :-D Maar reageren doe ik niet vaak. Maar dit greep me zo aan, dat ik het wel even wilde laten weten ;-).

  16. inge

    Dit heb je ook weer achter de rug! En wat is die Jip van jou heerlijk relativerend… mevrouw de robotmama… Heb het idee dat ie dat niet van een vreemde heeft ;-). Hoop dat meneer de vatendokter snel een remedie voor je heeft; jij hoort te fladderen….

  17. Pfiew, wat heftig zeg… Ik las er al op twitter over en wist gelukkig de afloop al. Nu duimen dat toch spoedig duidelijk wordt wat er aan de hand is en de oorzaak van je pijn aangepakt kan worden!

  18. Annemarie

    oi oi, wat beangstigend zo iets :-(. Ik hoop voor je dat deze hele toestand gauw voorbij is. Houd moed!

  19. José

    Het is echt een bizarre enge reactie, waar ik ook nog nooit eerder van had gehoord. Maar verzinnen… dacht het niet hoor San! Net zoals hierboven ook staat treedt een allergische reactie vaak sneller (direct) op, maar het kan zich op verschillende manieren uiten. Preventief Tavegil en Prednison nemen bij een volgende keer zou ik absoluut doen! Dit wil je echt nooit meer meemaken.

  20. Wat een verhaal Sanneke! Wat een schrik. En dan de stemmen horen beneden…. Toen ik het las, leek het even op wat ik omschreven zag in de zoveelste symptoomopsomming van narcolepsie die ik net las. Maar dat hadden ze bij jou al uitgesloten.
    Je kan met Neeltje zo gecast voor Intouchables deel II. Het script is klaar, want hoe je het doet weet ik niet, maar dit was tevens weer een móói verhaal.

  21. Gerda

    Wat een vreselijke ervaring lijkt me dat Sanneke! En wat naar dat jullie dit mee moeten maken. Gelukkig geen trombose, maar wat dan wel? Hoop voor jullie dat er snel duidelijkheid komt! Dikke (virtuele) knuffel uit Harderwijk!

  22. woordenbrouwer

    <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3
    Honderdentwee hartjes voor jou en voor Neel en voor Jip en Nisse en Rinke.
    (en een stiekeme bitchslap in 't gezicht van de dokter en de broeder)

  23. Poeh, wat griezelig.. Ik hoop dat je snel van dit euvel afgeholpen wordt en dat je weer het hoepelmeisje wordt!

    (Ik weet: deze woorden dekken de lading niet, maar ik weet ook niet zo geod wat ik anders moet zeggen..!)

  24. Hanneke

    He, wat een beangstigend verhaal!! Nu heel hard duimen dat de pijn ook snel weer weg gaat en dat je snel weer van het hangen af bent. Want dat is misschien niks bij deze enge ervaring, maar toch heel erg lastig…

  25. Eefje Raaijmakers

    Hoi Sanneke,

    Misschien dat je me nog kent, heb op je vorige log een aantal keer gereageerd een hele tijd geleden, ben een vriendin van Iris (Idzinga-Morsman). Ik lees je log af en toe en vond je laatste logs zo heftig dat ik je toch even sterkte wil wensen met alles, het is niet niks allemaal.

    Hoop dat het allemaal snel goed gaat komen en dat je snel weer ‘up and running’ bent. Ik zal voor je duimen.

    Groetjes uit Utrecht,
    Eefje

  26. sol

    wat een heftige gebeurtenissen. ik lees je blog sinds het begin van deze zomer en ben zo onder de indruk van het positivisme en de lol in het leven die er uit straalt. ik ben echt geïnspireerd door je berichten en probeer nog bewuster dan voorheen te genieten van mijn gezin, mijn lief, mijn dierbaren. ik hoop dat het je lukt om in deze moeilijke tijden de zon te blijven zien. heel veel sterkte en al het goede gewenst.

  27. Ik dacht vandaag, goh laat ik eens wat blogs lezen, kijken hoe anderen schrijven. Per toeval kwam ik op deze site en laat ik nou net met dit verhaal beginnen. Tjonge ik val wel met m’n neus in de boter, heftig verhaal zeg. Ik wens je heel veel sterkte toe! Ik ga nog even wat meer van je lezen, ik ben benieuwd naar meer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s