De overtreffende trap van betrokkenheid

Een vakantie lang onthield ik amper een droom, maar het idee van weer naar school gaan, dat leverde me een nacht woelen in bed én een droom op. Een typische droom: de teennagel van mijn grote teen was ingegroeid, daar moest ik voor naar de huisarts. ‘Misschien kan ik er zelf ook al wel wat aan doen,’ bedacht ik en pakte een nagelschaartje. Daar knipte ik -oeps!- zo mijn halve teen mee af. Een verbandje er om maar…

De dag er op, gisteren, zag ik collega A. op school. Hè, leuk elkaar weer te zien, maar eh, wat had ze daar nou? Haar teen in het verband? ‘Tja, ingegroeide teennagel…’, zuchtte ze. Ik kwam werkelijk niet meer bij (een beetje rare reactie als iemand je vertelt dat ze een ingegroeide teennagel heeft. Probeer dat dan maar eens uit te leggen).

Vandaag zag ik mijn mentorklas voor het eerst. Wát een leuke klas! Die klik meteen te voelen, wauw. Ik vroeg mijn leerlingen wat persoonlijke dingen op te schrijven, zodat ik een beetje een inkijkje in hun leven zou kunnen krijgen. ‘Wat moet ik nou precies opschrijven?’, vroeg F. ‘Nou bijvoorbeeld dat je passie… saxofoon spelen is,’ gaf ik als voorbeeld. ‘Hoe weet u dat nou?!’ vroeg F. verbijsterd. ‘Wat?’ vroeg ik. ‘Dat mijn passie saxofoon spelen is!’ Eh… dat wist ik helemaal niet. Ik had F. tot 10 minuten voor dat moment zelfs nog nooit gezien.
Even later stelde C. me zo ongeveer dezelfde vraag: ‘Bij mij thuis zijn geen problemen in elk geval, wat kan ik dan nog opschrijven?’. ‘Dat je op hoog niveau volleybalt bijvoorbeeld, zulke dingen vind ik ook leuk om te weten van je,’ antwoordde ik. ‘Oké,’ knikte C. en begon ijverig te pennen. Even later gaf ze me haar papier. Het begon met: ‘Ik volleybal heel veel, vier keer in de week en daarnaast de wedstrijden.’ Eeeh, wat? ‘Dus je volleybalt echt?’ ‘Ja, op hoog niveau, maar dat wist u dus al. Van mijn zus?’ Nee. Dat wist ik niet al van haar zus. Ik wist het nog helemaal niet.

Ben ik soms wat té betrokken?

20120904-202846.jpg

Advertenties

12 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

12 Reacties op “De overtreffende trap van betrokkenheid

  1. mus

    :)))!
    ik MOET (?! moet, moet… ik MOET niks… en toch moet ik soms wel wat, …of niet? denk ik dat maar) nou goed… ik zou dus eigenlijk nu andere dingen kunnen doen, maar ben blij dat ik het lekker niet doe en even fijn op je logje lees :)

  2. Geartsje

    En weer zo’n prachtige tekening.

  3. Wauw, dit soort dingen zijn zó mooi! Ik heb zin om je te zien binnenkort…

  4. Simone

    En dan maakt tijdens mijn eerste lesdag mijn communicatie leraar een tekeningetje en hoopt dat ie niet al te scabreus is….

  5. Ach, dat komt vast door één van je voorvaderen ;-)
    Slaap lekker (zonder enge dromen).

  6. Nimke

    Overtreffend, dat zeker! Wonderbaarlijk, maar stiekem ook wel tof. En wat een mooie tekening weer :)

  7. Goede antenne, Sanneke! Die kun je kennelijk heel goed op de ander afstemmen. Leuk, he, die dingen?

  8. Zulke dingen zijn echt tof :D
    En die tekening is weer prachtig :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s