Frustratie

Vakantie is goed voor mij. Er komt weer lucht in mijn hoofd om dingen te maken. Nou ja, dat zag u al wel. Kleine tekeningetjes met potlood, pen of op de iPad. Dat iPad-tekenen beviel me helemaal wel. Alsof ik met oostindische inkt tekende, maar dan gumbaar. Handig. En er kwamen reacties: ‘Ik wil een Sanneke boven de bank.’ Eh ja, ik zelf eigenlijk ook wel. Maar ja, een iPad hang je niet boven de bank. Misschien een tekening printen? Op canvas? Zou kunnen, maar zou het niet nog leuker zijn echt de inkt er weer bij te pakken en dan op grote vellen papier te werken? En dan ook écht groot: 100 x 65 cm, zonder ondertekening. Jaaah.

Daar begon ik mee vandaag. Terwijl ik tape knipte om sommige delen af te plakken, kwamen Nisse en Neeltje al buurten om te zien wat ik deed. Dat was nog wel leuk. Maar toen de inkt eenmaal op tafel kwam (en met inkt moet het er in één keer goed op staan, gaan plaats voor twijfelen), vond ik het wat minder leuk. De beste manier van werken voor mij: met 1 cd op repeat zodat ik de juiste werksfeer vast kan houden, zonder andere geluiden er tussendoor. Zonder dat er iemand iets van mij wil tussendoor, want daar is simpelweg geen ruimte voor dan. Ja, probeer dat maar eens als je onderdeel bent van een gezin. Ik voelde mij vanmiddag veranderen van een moeder in een loeder. Een loeder dat wenste dat ze even alleen op de wereld was om de juiste streken te zetten. Ze hebben er niet veel van gemerkt, hoor, maar ik vrat mezelf op. En nee, ik had dus echt helemaal geen plek in mijn hoofd voor het kopen van nieuwe gymspullen voor de jongens. Wat ik tegelijkertijd heel erg vond van mezelf. Hallo zeg, die kinderen moesten toch gymspullen. Net zoals er altijd, altijd iets is dat moet, dat voor gaat. ‘Waarom zit je nu te typen in plaats van te werken dan?’, kun je vragen. Omdat ik rustig kan typen als ondertussen de BZT show aanstaat, Neeltje een zelfverzonnen ‘Engels’ lied zingt en de kat naast mijn been staat te mauwen. Daarom.

Daar lag ze dan, mijn dame in inkt, in één keer gelukt, maar nog zonder hoofd, toen er echt andere dingen voor gingen. ‘Ik snap het helemaal’, zei Rinke toen ik alle frustratie er uit huilde,’ik heb het ook. Er is letterlijk en figuurlijk niet veel ruimte om onze eigen dingen te maken. We kunnen niet eens onze spullen op de tafel laten liggen waar we aan werken, je terugtrekken kan eigenlijk niet. Er is geen ruimte.’ Nu is er nog één plek in ons huis waar dat wel zou kunnen. De speelkamer van de kinderen, die nooit zin hebben er te spelen. Waardoor de kamer meer als opslagruimte gebruikt wordt. Zonde. De jongens spelen wel graag op hun kamer, dus dat is waar het speelgoed naar toe moet, dan wordt de speelkamer ónze speelkamer, om dingen in te maken. Ja, ja alsjeblieft. En dan hoop ik maar dat mijn dame snel haar hoofd krijgt en veel zusjes krijgt. Haar man moet ook nog. En oh ja, er barstte laatst een prentenboek-idee uit mijn hoofd. De ruwe versie van het verhaal er voor schreef ik al, nu de illustraties nog…

20120827-214729.jpg

20120827-214757.jpg

Advertenties

8 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

8 Reacties op “Frustratie

  1. Koert

    Vergeef me; mannen denken altijd in termen van oplossingen. Is dit: http://www.tuinhuisjesland.nl/tuinhuisjes/opties/77/ iets? #dfv

    • sanneke

      Ik vergeef je direct! Dat was nou precies hoe ik het als kind al bedacht had: later zou ik een tuinhuisje als atelier hebben. Maar ja, in een tuinhuis zit ik wel ver van het gedoetje met de kinderen, kan eigenlijk ook niet. En verder, daar zouden we dan ruimte voor moeten hebben. Nee, de speelkamer (een uitbouw aan het huis) moet de uitkomst gaan bieden. En een nanny natuurlijk. *kuch*

  2. Ik vind de speelkamer een héél goed idee!
    Overigens: ik loop ook al een tijd met een idee voor een prentenboek rond. Maar ik kan niet tekenen… :'(

  3. Vreselijk herkenbaar. Een beetje tikken met al dat geblaat om je heen gaat best, maar moet het allemaal van iets dieper komen… Ffff. Gauw met die speelkamer aan de slag, jullie!

  4. mus

    herkenbaar …gelukkig!

    ga samen maar voor de speelkamer!
    ik vrees dat wij nog niet toe zijn aan 1 ‘speelkamer’… en zie hier (incl tuin) een grote speelkamer (en dan heb ik het niet alleen over de kinderen)

    …heb je het hoofd al af?

  5. Doen! Dat zou echt fijn zijn, een kamer voor jou en Rinke (behalve de slaapkamer dan, hihi).

  6. Wel moedig dat je toch aan de slag gaat met de kinderen om je heen. Ik zag in mijn gedachten al de inkt overal behalve op papier.
    Ik heb gelukkig een eigen plekje, de oude gang, erg klein maar wat ben ik er blij mee! Een ongebruikte speelkamer lijkt mij een hele mooie werkkamer. Succes!

  7. Wat een prachtige dame is het geworden!
    En inderdaad herkenbaar, kinderen zijn heerlijk, maar soms zou je willen dat ze je heel even, een uurtje maar, ALLEEN laten :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s