Een avond in NYC

Het was maandagavond en ik stond in een stampvolle club in NYC. Links van me deed een meisje hetzelfde als wat ik deed: de krappe ruimte optimaal benutten en dansen, dansen. We vingen elkaars lach, een ‘is het niet geweldig dit, wij zijn er bij!’ – lach. Zij zag niet veel van wat er voor ons op het podium gebeurde, daar was ze te klein voor. Af en toe tilde haar vriendje, dat voor me stond, haar op en riep in haar oor: ‘Mooi hè?’, dan knikte ze blij. Rechts van me stond een knap jong gastje te dansen. Hij was lang genoeg om het podium te zien, maar zijn ogen dwaalden steeds af naar links, zo mijn decolleté in. Ik vroeg me af of hij door had dat ik zeker 15 jaar ouder was dan hij. Achter me stond Rinke met zijn armen om me heen, net zo te genieten als ik.

Het was een wonderlijk optreden wat we zagen. We waren bij Yeasayer in Tivoli de Helling. Maar dat voelde dus even niet zo. Het kon qua coolness net zo goed in NYC zijn. Twee van de vier Yeasayer heren droeg het haar in een knot. Ze konden het uitstekend hebben. Het concert dat we zagen was een try-out. In augustus komt een nieuwe plaat uit, wij waren er de proefkonijnen voor. Van de veertien nummers die gespeeld werden, waren er tien hagelnieuw. De oudere nummers waren door de mangel gehaald en hadden een nieuw jasje gekregen. Yeasayer was duidelijk niet van plan op safe te spelen. Het publiek kreeg geen houvast aan vertrouwde meezingers, maar kon maar beter het nieuwe werk omarmen. Nummers werden briljant aan elkaar gesmeed, zodat er weinig ruimte voor applaus was. Beter kon je je maar mee laten slepen in de wereld van Yeasayer: van prachtige meerstemmige samenzang, geweldige basloopjes tot vette disco met een dikke laag elektronica er over. Nou ja, wonderlijk dus, maar precies het wonderlijk waar ik wel van houd en het was nog eens heel dansbaar ook. Het liefst zou ik nu, in bed nog eens de kans hebben het hele concert te horen. Just trippin’.

Bij de uitgang kwam ik een oude bekende tegen: oudleerling Marco. Voor wie al heel lang meeleest op de Santenkraam: van het fameuze duo Rotcamping. Maar vooral ook van mij heel veel laten lachen tijdens CKV lessen. Van het hele optreden heb ik geen foto’s, ik had het te druk met dansen, maar met Marco moest ik toch echt even op de foto. Het is een bijzonder vage foto geworden, maar dat past precies.

20120710-230755.jpg

Advertenties

13 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

13 Reacties op “Een avond in NYC

  1. Jasmijn.

    Rotcamping! Dat weet ik nog! :D

  2. Wat een lekker logje. En als je ooit naar NY wilt, dan mag je hier komen logeren!

    • sanneke

      Jip hier naast me in bed (net wakker) leest mee en zegt: ‘Oeh, leuk, dus als we ooit naar New York gaan mogen we bij Ciska logeren!’ als het kon deden we het zo!

  3. Nicolet

    Wat een gave avond om mee te maken. Dat van.die.rotcamping weet ik nog. Heb jij nu al vakantie?

    • sanneke

      Leuk dat je het nog weet! En nee, ik heb het juist heel druk! Mijn vrije dag vandaag, maar ik was de hele ochtend op school. Maar vrijdag… Dan krijg ik vakantie!

  4. Ik weet niks van een rotcamping. Terwijl ik toch heel graag kampeer.

  5. Wat gaaf zeg.
    Zondag ben ik nog niet in den lande, het had me heel erg leuk geleken om mee te doen! Veel plezier alvast!

  6. Inge

    Oh wat gaaf! Helaas ben ik zondag jarig en is mijn hoepel er nog niet, anders was ik van de partij geweest :) Alvast veel hoepelplezier dus! En wat leuk, zo’n Nederlandse versie van NY! Met leukere mensen dan natuurlijk…

  7. Lehti Paul

    ’s kijken of ie ‘m als anonieme reactie wel pakt.
    Ik vond het erg stil bij de -digitale- Santenkraam en dacht ik nog, vast op vakantie…naar New-York of zo. Blijkt nog te kloppen ook. Mijn elfjarige wil niets liever dan naar NY, liefst wil hij één of twee jaar vakantie overslaan om er geld voor te sparen. Maar je hoeft er zo te lezen de grote plas niet eens voor over te vliegen!
    Straks is Meppel the place to be, met al die hoepelaars!
    liefs van Lehti Paul

  8. Martijn

    Ik lees denk ik al zo’n 6 jaar of langer mee, maar de rotcamping kan ik me niet meer herinneren… Wat ook rot is: we kunnen helaas ook niet naar de hoepelfestatie komen, hebben al andere plannen en Deborah is ziek. Had me wel heel leuk geleken, ook om jullie nu eens “in het echt” te ontmoeten. Helaas…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s