Gaan met die banaan en het meisje

Of ik huilde toen ik Neeltje vanmorgen voor het eerst naar school bracht? Nee, natuurlijk niet, het is toch een heugelijk feit, het begin van een schoolcarriere? Oké, ik was misschien wat zenuwachtig, maar ja sorry hoor, ik werd dan ook tot het uiterste getergd. Als je met je middelste onder de douche staat wil je het volgende niet horen op de eerste schooldag van je dochter: ‘Of ik Neeltje al aangekleed heb? Nee, dat is Jip aan het doen. Gaat goed hoor!’
Heel schattig natuurlijk, grote broer die kleine zus helpt aankleden, maar wat trekt hij haar dan aan?
‘Het Beatlesrokje, een bloesje en een maillot.’
Het Beatlesrokje? Dat is een geweldig rokje, maar toevallig weet ik dat het met bijna niets uit Neeltjes klerenkast combineert, dat luistert tamelijk nauw. En wat voor bloesje daar dan bij? Verdorie, waarom was ik eigenlijk degene die hier de kinderen stond te douchen vanmorgen? Ik had natuurlijk in de aankleedploeg moeten zitten. In no time waste ik mijn haar, sprong onder de douche vandaan en trok een sprintje naar Neeltjes kamer. Daar stond het mupke. In een knalroze wijdvallend rokje met Beatleprint, een roodgeruit wijdvallend bloesje met hoog water aan de mouwen en een grijs/groen/blauw/oranje gestreepte maillot. Een soort michelin-vrouwtje in een keur aan patroontjes en kleuren. Allemaal hartstikke leuk en aardig, maar verdorie niet op haar eerste schooldag. Ze mocht 1 kledingstuk aanhouden wat mij betrof en daar dan nieuwe kleren bij uitkiezen. Dat werd het te kleine bloesje, dat ook al door de drie buurmeisjes naar school gedragen werd. Nou ja.

Een beker met drinken en een banaan in de nieuwe schooltas en gaan met die banaan en het meisje. Wat leuk om nu met ons vijven naar school te lopen. Met drie schoolgaande kinderen. Het meisje glom, nu mocht ze dan ook echt. En wij glommen ook: dat stoere ding van ons, helemaal klaar voor school. In de klas was ze meteen op haar gemak, dat kwam duidelijk wel goed.

En toen kwam ik weer thuis, aan de hand van mijn lief en stonden we ineens allebei te huilen. Ons meisje. Wat was het gezellig haar thuis te hebben. Haar broers al naar school, maar altijd dat vrolijke kleine ding in de buurt. Nu begint ze aan het leven waarbij ze het grootste deel van de week in gezelschap van anderen dan ons door zal brengen. Ik benijd ze, die anderen. Dit zonnekind, wat gaan ze plezier aan haar hebben. En wij zullen genieten van de verhalen waarmee ze thuis komt, de knuffels die we misliepen inhalen en haar nog groter zien groeien. Lieve Nelemeis, veel plezier in je schoolcarriere.

20120612-213205.jpg

20120612-213230.jpg

20120612-213347.jpg

20120612-213512.jpg

20120612-213541.jpg

Advertenties

22 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

22 Reacties op “Gaan met die banaan en het meisje

  1. Ri

    En ik stel me nu voor dat een volwassen Neel met tranen in háár ogen dit ontroerende verslagje leest.

  2. Iris Boter

    ach……. Die neel!

  3. Susanne

    Gossie….ik moest vanmorgen al bijna huilen toen ik je zag binnenkomen….moest ineens aan Mila denken die over een paar maanden ook voor het eerst naar school gaat. En nu lees ik dit prachtige stukje……slik…..

    • sanneke

      Binnenkomen in een vergadering terwijl je een paar minuten er voor de tranen nog weg veegde op de fiets. Oi. Gelukkig zijn jullie allemaal heel lief. En jij gaat dit dus straks ook meemaken… Nou ja. Het is even behoorlijk slikken dus. Maar ja, als je dan later hoort: ‘Het was zo leuk! Ik heb gespeeld met Eva en Cassidy en Anna..Anna….Rosa-Anna!! En morgen mag ik weer!’, tja, da’s dan ook wel weer heel erg gelukkig makend.

  4. José

    Wat is ze er helemaal klaar voor op de 4e foto, alsof ze al jaren op dat stoeltje zit!

  5. Nicolet

    Wauw, wat een grote meid al!

  6. Oooh! Wat mooi & ontroerend geschreven, San! Die grote kleine Neeltje! Wat zullen ze inderdaad van haar genieten op school.

  7. Esther

    Nou… Nu zit ik hier ook te huilen :/ :)

  8. Potdomme, wat mooi, dit stuk! Hier ook een snik, hoor.

  9. Mooi stukje inderdaad. Wij hebben vanmorgen het aanmeldingsformulier weggebracht, Carmen gaat na de grote vakantie beginnen op school.
    Dat gaat me zeker ook een paar tranen kosten.

  10. Ach man, ‘k loop er ook van vol.
    Erg en mooi tegelijk.
    Die kinderen toch, met dat gegroei de hele tijd maar.

  11. Nienke Bee

    Jemig, ik herinner me nog als de dag van gisteren dat ze om onze tent rondscharrelde in Staphorst, ‘Nisse! Nisse!’ roepend met de s zoals alleen zij die uitspreekt (sprak?). Eigenlijk nog maar twee jaar geleden, maar wat was ze toen nog klein. Weehhh. Fijn dat het zo goed ging :)

  12. Limoentje

    Wat een mooi en ontroerend verhaal. Fijn dat ze het gelijk zo naar d’r zin had/heeft.
    En officieel is ze nog niet leerplichtig, toch? Dan kun je haar af en toe stiekem nog een dagje thuis houden ;)

  13. Wat een liefdevol eersteschooldagverhaal! Maar ook ik zit met een brok in mijn keel te lezen; ons meisje mag na de zomervakantie starten. Gelukkig is Abel dan nog wel thuis maar oh wat zal ik de gezellige middagen met Elke gaan missen…
    Succes met wennen!

  14. Wat een lief verslag van haar eerste dag op school. Op de foto zit ze in haar klas, alsof ze er al jaren zit. Wat gaat de tijd snel, ik weet het en geniet nu nog van de laatste maandjes met mijn klein meisje thuis, half september word zij ook 4.

  15. Mooi logje, Sanneke. Neeltje is een snoepje, dat vinden de juffen vast ook.

  16. Novy

    Had ik toch dit logje gemist!
    Je kleine meisje naar school: ik weet precies hoe dat voelt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s