This must be the place

‘Die film, hè, als we nou toevallig rond acht uur in Apeldoorn zijn, dan kunnen we ‘m dus gaan zien. Toch nog.’

‘Even Claire instellen hoor…’ (wij hebben geen Tomtom, nee, we hebben Claire. Zij weet de weg.) ‘Tss… 20.01 uur. Ik geloof dat we naar de film gaan.’

Apeldoorn op maandagavond. Dat is… stil. Ik had bijna de neiging op mijn tenen te gaan lopen. En dat terwijl er een festival was. Ja nee, echt, ik snapte er niks van. Misschien was het net even tijd voor een moment van bezinning. Vlak voor Apeldoorn had ik ook al zoiets vreemds gezien: een winkel vol blote etalagepoppen. Het strijklicht er over maakte dat het bijna leek of ze tot leven kwamen. ‘Nu kiezen, die foto maken of de film zien,’ zei Rinke en dus moet ik het nu doen met een plaatje in mijn hoofd. We vonden de bioscoop gelukkig snel en net op tijd, maar vreemd, onze film draaide helemaal niet. Twee deuren verderop bleek nog een bioscoop te zijn. Op mijn vraag of we kaartjes voor ‘This must be the place’ mochten, ging er een luid gejuich op: ‘Wat fijn dat jullie er zijn! En wat geweldig dat jullie nou net deze film kiezen! Nu kan ie toch doorgaan!’ Eh.. nou. Ja. Fijn inderdaad, vonden ook wij, ietwat geïntimideerd. In de rode pluche stoeltjes zat een stel dat opgelucht ademhaalde toen we binnen kwamen. Best raar, zo alleen in een filmzaal te zitten vonden ze, nu waren wij er gelukkig. En dat het nu doorging, dankzij ons, ook fijn. Een vrouw sprak ons vieren kort toe over de film en toen kon het dan gaan beginnen.

De film was vreemd en leuk. Vooral als je net Robert Smith op hebt zien treden op Pinkpop en je afgevraagd had of hij nou altijd dat haar… en die lipstick… En als je van Frances Mcdormand houdt (na het zien van Fargo kan dat eigenlijk niet anders). En eh, tja, typisch. Ik bedoel, dat een oude rocker (Sean Penn) die al in geen jaren een instrument aanraakte, en al lang niet meer werkt omdat hij genoeg geld aan zijn rockavontuur over hield een montere brandweervrouw heeft als echtgenote, dat is al wat apart, maar dat hij dan ook nog gaat nazi-jagen in Amerika… Nou ja, hij komt er mee weg en het geheel is naast vervreemdend vooral ook erg amusant en vol mooie plaatjes.

Wel vreemd dat we voor de film begon al het gevoel hadden dat we zelf in een surrealistische film terecht waren gekomen en dat dat na afloop gewoon door ging: de film eindigde, de titelrol liep, ik trok mijn ene schoen weer aan, de titelrol liep af en iedereen bleef muisstil. Ik keek eens achter me en zag het stel nog als versteend voor zich uit kijken. Naar niks. Datzelfde deed de mevrouw die ons van tevoren toegesproken had, alleen zij stond stijf rechtop, als een standbeeld. Of een etalagepop zo je wilt.Was het een toevallig beeld dat ik gezien had, bewogen ze daarna weer? Ik durfde niet nog een keer achterom te kijken. ‘Zouden we mogen gaan, denk je?,’ fluisterde ik tegen Rinke. ‘Ik neem toch aan van wel,’ fluisterde hij terug en samen liepen we naar de uitgang. De rest volgde niet. Ik moest er heel zenuwachtig van lachen toen de deur achter ons dichtviel.

Advertenties

13 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

13 Reacties op “This must be the place

  1. Misschien waren het wel ‘ontsnapte’ etalagepoppen, jullie mede bioscoopgangers.
    Persoonlijk zie (en hoor) ik liever Robert Smith dan Sean Penn, maar muziek van David Byrne maakt wel heel veel goed.

  2. Wij zagen ‘m in Brussel, in de meivakantie en ik weet nog steeds niet wat ik er nou echt van vond. Onderhoudend was ie zeker, dus dat is een plus. En Francis McDormand, wat een fantastische actrice is dat toch. Zou ik m aanraden bij anderen, vraag ik me nu af, en het antwoord is ja. Toch wel. Voor wie anderhalf uur getuige wil zijn van een reeks soms ontroerende, dan weer komische en af en toe uiterst onwaarschijnlijke avonturen.

  3. wien

    :) Rinke weer fit?

  4. Joanne

    Een trouwe lezer uit Apeldoorn die dit erg grappig vindt om te lezen! Er was net een festival geweest, dus de stilte na de storm ;-) In Gigant waren jullie neem ik aan? Enne die poppen staan al jaren in Beekbergen.

  5. Ik vind de trailer geweldig! Zo geweldig dat ik een sterk vermoeden heb dat ik van ’t weekend de film ga zien! ♥

    • sanneke

      Leuk joh, veel plezier!

      • Wat een film! Vreemd…. maar erg… ja…. wat eigenlijk?! Mooi… in ieder geval; mooie beelden en wat een humor! En dat lachje…. hihi… NOGmaals bedankt voor het plaatsen van de trailer!

        • sanneke

          Alsjeblieft! Dit blijft toch wel een superaspect van het loggen, dingen kunnen delen die ik bijzonder en/of mooi vind en dat dat lezers, jij dus in dit geval, ook echt meegenieten.

  6. Wat apart joh! Maar nu ik de bovenstaande reacties lees, misschien wel logisch.

  7. Mar

    Jah… gezien!
    Wat was ‘ie prachtig. Mooie beelden, nog mooiere muziek.
    En David Byrne he, hij blijft goed. Ook met wit haar.

    Mijn zoon (die het laatste stuk meekeek, maar binnen een paar minuten al was afgehaakt) vroeg mij hoogstverbaasd: “Kijk je dit óók?”
    En ja, ik keek ook naar de aftiteling, want het laatste liedje was zo prachtig. En dat was dan weer Gavin Friday met Lord, I’m coming.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s