Onder de sneeuw

Onder de sneeuw schuilt mijn andere leven. Het leven waarin ik ’s ochtends op blote voeten de tuin in loop. Waarin ik ’s avonds laat nog buiten een wijntje drink, van onder het afdak van de schuur kijk naar het onweer of naar de sterren. Ver weg lijkt dat leven nu, nu ik me hul in dikke lagen kleren, wollen sjaal, wanten, nu ik mijn avonden door breng op de bank, liefst op een schapenvacht, onder een dekentje.

Onder de sneeuw schuilt mijn andere leven. De tuinbank slaapt onder het afdak van de schuur. Mijn opa maakte hem ooit. Die had die plank die los zit vast al lang gerepareerd. Maar zie die lampionnetjes nou dapper branden! Heel even houden ze dat vol ’s avonds, zo veel licht krijgen ze overdag niet om zich op te laden. Hou vol lampionnetjes, hou vol! De lente komt heus!

Advertenties

8 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

8 Reacties op “Onder de sneeuw

  1. Hmmm, wat een fijne poëzie voor het slapengaan.

  2. Joh, het is hartstikke dooi! Voor je lente kunt zeggen loop jij weer in je ponnetje stukgeslagen zonnestralen in dauwdruppels te bewonderen. Houd moed!

  3. Lente zal nooit zo mooi zijn zonder een goeie winter die er aan vooraf gaat… :)

    • sanneke

      Oh, ik heb ook helemaal geen hekel aan de winter hoor, alleen soms ineens word ik herinnerd aan die andere tijd van het jaar die ik nog fijner vind.

  4. wien

    Dit jaar gaat de wisseling der seizoenen voor mij specialer zijn dan anders :) Mooi geschreven!

  5. Ik ben er ook zo aan toe, aan de lente! :-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s