Enchilada en de chille yogi

‘Waaróm heet ik poezeliefje?’

‘Ehm. Waarom denk je dat ik je zo noem?’

‘Omdat jij mij heel lief vindt. En Pixie ook.’

‘Nou. Daarom dus. Of wil je anders heten?’

Ik kom er de laatste tijd pas achter hoeveel (onzinnige) koosnaampjes het kind wel niet heeft.  Het valt pas op nu ik bij elk koosnaampje dat ik haar geef de ‘Waarom heet ik…’- vraag terug krijg. Maar ja, wat als je je kind haar eigen koosnaampje laat kiezen?

‘Ik wil wel Enchilada heten. En zo heet jij dan ook, mam, allebei Enchilada.

En dus zijn wij allebei Enchilada op deze mooie sneeuwdag.

Miss Enchilada

Enchilada hielp de buurvrouw het stoepje sneeuwvrij maken.

De dame heeft ook nog een interessante broer, te weten Yogi Nisse, die ik in lotushouding op de slee aantrof. ‘Ik doe even yoga, hoor!’ Voor de mensen die vandaag helemaal in de stress schoten van de sneeuw (in de file in de auto, met vier uur vertraging in de trein) de tip van Nisse: pak de slee.

Ach, die rust en sereniteit die er van sneeuw uit gaat...

Onmisbaar voor een chille yogi op de slee: een buurmeisje om je te trekken.

Advertenties

10 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

10 Reacties op “Enchilada en de chille yogi

  1. Ri

    Geweldig. Hoe kom je erop jezelf Enchilada te noemen? Je zou een prinsessennaam verwachten. Heerlijke kinderen heb je.

  2. Esther

    Wat een coole jas heeft Enchilada!

    • sanneke

      Ja man, wat een jas. ’t Is een Danefae, gekocht met het idee dat ze ‘m volgend jaar aan zou kunnen, maar ze vindt ‘m zo mooi, dat ze ‘m nu al aan wil. Een beetje groot, maar lekker warm.

  3. Is het hem echt gelukt om zo op die slee te blijven zitten terwijl ze hem voorttrok? Sterk staaltje evenwicht. ;-)

    Wat een schattige enchilada toch!

  4. Enchilada is beter dan Taco in elk geval.
    Ik had ook zoveel, zoveel, zoveel koosnaampjes voor ons kleinste meisje.
    Uiteindelijk bleef alleen Polleke over. Belachelijk, maar het zij zo.

    • sanneke

      Omdat zij dat wilde of omdat het zo liep? De koosnaampjes van Jip en Nisse verdwenen op het moment dat zij gingen zeggen: ‘Ik heet gewoon Jip/Nisse!’. Die van Neeltje mag ik nog wel gebruiken, maar ze moeten dus wel allemaal uitgelegd worden. En Neeltje pakt het met meer humor aan: ze heeft nu dus begrepen dat je zo maar woordjes kunt verzinnen als naam. Zo was ik net Kapi Appelmoesj.

      • Ja, sneeuw geeft rust. Toen ik vandaag op het Zuidlaardermeer schaatste, samen met honderden anderen, klonken de kinderstemmetjes een beetje als in een duinpan op het strand. Mooi, gedempt, rustig.

        Mijn jongens vinden koosnaampjes gelukkig nog altijd fijn. Er komen zelfs nog nieuwe bij.
        Enchilada, encantado de conocerla!

  5. Prachtig die kinderjaren. Ik heb hier ondertussen al pubers rondlopen en dat is al wat anders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s