De hoek is zoek

Zondagmiddag. Het duurde even voor er een passend badpak voor Neeltje gevonden was, toen waren we ook klaar om te gaan zwemmen. Maar plotseling draaiden de beelden voor mijn ogen in elkaar, lichtvlekken verschenen in mijn beeld en de milde hoofdpijn waar ik een paar dagen fijn omheen geleefd had, ging ineens op orkaankracht. In plaats van in het zwembad, dook ik in mijn bed. Heel voorzichtig. Ik droomde dat ik met Rinke in de wachtkamer bij een dokter zat, waar alles van top tot teen betegeld was met lichtblauwe tegeltjes en ik sliep en sliep en sliep. Gisteren was het nog niet goed, dus belde ik naar school om af te zeggen.

‘Als ik nu gebeld word of ik morgen kan werken, wat moet ik dan?’, vroeg ik Rinke, nadat ik net weer wakker was na een poging wat na te kijken, die me opnieuw fikse koppijn opleverde. ‘Heb je onlangs nog in de spiegel gekeken?’, vroeg Rinke als antwoord. ‘Bespaar dat jezelf ook maar.’ Dat was niet gemeen bedoeld, eerder heel nuchter. Ik lijk wel iemand anders als ik ziek ben en ik vind dat niet leuk om te zien, al is het ook wel een soort van fascinerend. Alsof ik een spook heb ingeslikt dat bezit van me heeft genomen. ‘Je rechteroog vergeet gewoon weer helemaal om mee te doen, hè?’, vroeg mijn echtgenoot, de opticien, ‘Dan weet ik wel hoe laat het is.’

Hij liet me een eenvoudig testje doen en het leuke is, dat kan u thuis ook. Komt u er achter wat uw dominante oog is.

Wijs de hoek van de kamer maar eens aan. In mijn geval was dat deze hoek.

Ja, u hebt de hoek te pakken? Sluit dan uw rechter oog eens. Wijst uw vinger nog steeds naar de hoek? Ja? Mooi zo. Doe maar weer open en sluit dan uw linkeroog. Wijst de vinger nog steeds naar de hoek? Waarschijnlijk niet. In dit geval is uw linkeroog dominant, net als dat van Rinke en dat van mij. Andersom kan het ook. Rinke komt er (met zijn luie oog) op uit dat zijn vinger midden in het schilderij van Jip en Nisse uitkomt als hij met rechts kijkt. En dus niet netjes in de hoek. Maar een kleine afwijking is hierbij normaal. Mijn vinger wijst naar het midden van de tekening van Klaas Gubbels met de koffiekan. Een, eh, tamelijke grote afwijking dus. Komt wel weer goed, zodra ik zelf opgeknapt ben. Dan staan mijn ogen niet meer zo sloeg (ik hoor die uitdrukking nooit meer, maar mijn moeder bezigde hem nog wel eens) en dan doet rechts gezellig weer mee. Kan niet wachten tot het weer zo ver is. Doe ik nu weer even mijn ogen dicht, want typen terwijl de letters voor je ogen wolken, dat valt nog niet mee.

Advertenties

14 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

14 Reacties op “De hoek is zoek

  1. Hier twee maal rechtsdominant. Wat zegt dat over ons? :-)

  2. Goed antwoord, goed antwoord…

  3. Novy

    Hier ook links dominant.

  4. O, jij hebt ook een oog dat af en toe op de solo-toer gaat? Nona ook. Ze zei laatst: pas maar op, met het ene oog kijk ik tv en met het andere hou ik jou in de gaten!
    Sterkte met het stormachtige hoofd.

    • sanneke

      Da’s helemaal mooi! Nee, zo werkt het bij mij niet. Rechts doet gewoon alleen nog maar voor spek en bonen mee en links mag het werk opknappen. En dank, zolang ik maar héél héél kalm aan doe lukt het wel.

  5. Hier ook ‘ne rechtse. Zit ik hier te wijzen in de trein…
    Hou je haaks, hè! Sterkte met het heufd. :(

  6. Nicolet

    Heel veel beterschap!

  7. Ik moest je instructie even overlezen voor ik het begreep. En toen deed ik je testje alsnog niet, want mijn ogen gaan er van tranen. In alle hoeken van de kamer schijnt uitbundig de zon. Hopelijk kun je daar een beetje van genieten. (buiten is het ijzig koud)

    Sloeg? Dat woord gebruikte mijn oma (beppe) ook. Bij haar betekende het het fijne gevoel als haar nageslacht aan het jeuzelen (praten) was en waar zij, liggend op de bank, lekker loom van werd. Ja, het was volgens mij een lekker soort slaperigheid. ‘Bist do ’n bytsje sloeg, femke?’ Dat was fijn.

  8. Ansje

    Inderdaad, sloeg (ik weet niet hoe de Friese spelling ervan is) betekent slaperig/moe. Echt moe is ‘wurch’.
    Hier gebruiken we die woorden ook. Beiden uit Friesland praten we wel Nederlands tegen ons dochtertje, maar soms kan je dan nét die ene betekenis niet goed vangen en plopt er een fries woord op.
    Zo is er voor die jengeligheid van kinderen aan het eind van de middag een prachtig woord: ljèèbich. De toon van het woord geeft exact aan hoe zo’n kind zich voelt en gedraagt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s