Het ene nam ik haastig mee, het andere vergat ik

We naderden de stripwinkel en ik voelde hoe Rinke zijn pas tred vertraagde. ‘Oh nee,’ mompelde ik binnensmonds.

‘Zullen we even naar binnen?’

‘Nou… oké dan,’ antwoordde ik en zag de bui al weer hangen.

Rinke liep op een stelling met boeken af en ik volgde schoorvoetend. En toen gebeurde het natuurlijk toch, het was groter dan ik. Ik vond het boekje van Hanco Kolk, getekend bij de cd  ‘Tot zien, Justine Keller’ van Spinvis, met er in ook de cd. Ik drukte het snel tegen me aan. Met het boek in mijn handen vond ik nog twee boeken: ‘Ergens waar je niet wilt zijn’ en ‘De Liefhebbers’ van Brecht Evens. Ik had al over Brecht Evans gehoord, werk van hem gezien en wist: één van die twee boeken ging mee naar huis. Snel bladeren leerde dat het ‘Ergens waar je niet wilt zijn’ moest worden, want daarin werd geschermd. Haastig rekende ik af en maande Rinke mee naar buiten voor ik nog meer boeken in mijn kielzog mee zou sleuren.

‘Tot ziens, Justine Keller’ luisterde en keek ik in de auto op de terugweg al. ‘Ergens waar je niet wilt zijn’ kreeg een pronkplek en wachtte tot ik zo ver was. Dat was vanavond. Oooh… wat je kunt doen met ecoline… Dit maakt toch… hongerig? De teksten met een vleugje Vlaams vind ik ook al zo fijn. Ik wil dat kunnen spreken en in mijn hoofd kan ik dat ook [kan ik da oohk], maar neen, niet in het echt. Jammer. Noemi die met haar kattenoortjes op Lulu werd die zo maar de bosjes in gesleurd werd door notabene degene waar, iedereen, IEDEREEN het hele boek al op vlaste (deze was voor jou Martijn: vlassen op iets is belust zijn op iets). Gert, zou hij durven springen of niet? Recht naar de menigte? Zou die hem dan op handen vangen of een stap opzij doen? Ah wel, ga het zelf maar zien. Je mag het boek bij mij thuis van zijn pronkplekje halen en het lezen, ik zal je niet storen tot je het uit hebt.

En dan was er ook nog dat gedicht van Neeltje Maria Min dat ik al mee zeul sinds de lessen wiskunde op de middelbare school, waar ik het liever eindeloos las dan dat ik mijn sommen maakte. Dat gedicht werd op muziek gezet door Blaudzun. Dat had geheel verkeerd kunnen gaan natuurlijk, zo’n mooi gedicht! Maar het was hem toevertrouwd.

Neeltje zingt hier haar versie. En ja, hoe kon ik dat nou vergeten…

Advertenties

14 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

14 Reacties op “Het ene nam ik haastig mee, het andere vergat ik

  1. ‘Mijn moeder is vergeten om mijn naam mee te nemen…’
    Wauw.
    Dat filmpje heb jij gewoon.

  2. Damn, die Neeltje!
    Prachtig, zeg. Alles.

  3. Die illustraties! Fantastisch!
    Maar met Blaudzun weet ik het nog altijd niet. Ik wil hem zo graag leuk vinden… Maar, maar. Die maniertjes, dat haar, dat getergde zingen, hmmm.
    Met je meisje weet ik het wel. Dat is een scheet.

  4. Hee, die zag ik laatst op tv. Die tekenaar.
    Hele aparte manier van striptekenen ja. Ook vrij plastisch even verderop, maar dat zal je vást al gezien hebben!

    En Blaudzun. Iedereen gilt die naam maar dus heb ik er koppig nog niks van geluisterd.
    Had ik ook met Harry Potter, waarvan ik nu tóch alles gelezen en gezien heb, dus dat zal nu ook wel gebeuren.

  5. Ri

    Dus kom ik 16 jaar na de laatste tekenles erachter dat DIT de bedoeling van ecoline is.

    Mooi!

    PS Filmpjes kijk ik thuis even. Les nu stiekem onder werktijd jouw blog. Ik zie het al solidariteit met stakende VO-docenten.

  6. Wien

    Sanneke, hoe kón je dat vergeten?! Fijn logje. Dat boek ga ik snel eens doorbladeren – ik heb hier (nog steeds) jullie ‘ingeruilde’ verjaardagscadeautje liggen. Dat kom ik maar eens naar Meppel brengen.

  7. Ja ik zag hem ook op tv en o man ik werd gewoon weer helemaal verliefd op mijn penselen en ecoline, hij bewijst dat je er wonderen mee kan verrichten. Lang geleden dat ik zoiets moois heb gezien! (en jij hebt het zomaar binnen handbereik, wat fijn :)

  8. Elske: “zegge kindje mama?”
    Ik: “Neeltje zingt: ‘mijn moeder is vergeten om mijn naam mee te nemen’.”
    Elske: “echt?”

    :)
    Ik ga nu mijn ecoline uit de kast pakken.

  9. Martijn

    Ha weet ik dat ook weer, is toch een andere taal dan het limburgs/brabants he? ;-)

  10. Karin Helbach

    De tekst is en gedicht van Nederlands dichteres NEELTJE Maria Min.
    Prachtig gezongen door kleine Neeltje.
    Groet Kaat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s