gekleurde herinneringen

Vandaag mocht paars beginnen, toen ik zo oud was als Neeltje, was de wereld rood. Ik herinner ‘m me overigens niet zo, maar kijk ik in mijn fotoalbum, dan is het bewijs daar: de wereld was rood toen ik drieënhalf was.

Er zijn niet zo veel foto’s van mij toen ik zo klein was. Ik heb een zeer bewogen foto waarop ik hand in hand wandel met Chiel C. Geen idee waarom ik zijn naam nog weet, zelfs zijn achternaam. Dan is er nog een foto van de peuterspeelzaalfoto, die niet erg representatief is: ik had de bof. Doen ze niet meer, hè, die kindertjes van nu, de bof hebben. Maar goed ook, want bijster charmant zag het er niet uit. En dan dus de rode foto uit januari 1978: met mijn moeder, tante en oma met mijn kleine broer in de wandelwagen sta ik op de plek waar later ons huis gebouwd zou worden. Op de achtergrond de Grolschfabriek, waar ik als achttienjarige nog een blauwe maandag zou werken. Die Grolschfabriek zorgde voor een bijzonder fenomeen in de nieuwbouwwijk die op deze kale vlakte opgetrokken zou worden: bij alle mensen die bij de Grolsch werkten, werd maandelijks een paar kratten Grolsch naast de voordeur opgestapeld. Tenminste, zo herinner ik het me. Maar… zou dat werkelijk? Zouden werknemers in drank uitbetaald worden? Of heeft dat kleine meisje op die foto dat soort dingen maar verzonnen? Ik weet het niet meer, werkelijkheid en fantasie zijn vast door elkaar gaan lopen. Maar sommige herinneringen, of ze nou echt zijn of niet, zijn te leuk of bijzonder om ze als quatsch af te schrijven.

Hier dus mijn misschien wel lievelingsherinnering: ik zag een kabouter ooit. Écht! Toen ik bij mijn vader achterop de fiets zat en we over het Laantje van Lasonder fietsten, langs de gracht. Aan de overkant van de gracht, daar stond hij, groter dan ik gedacht had dat een kabouter zou zijn, tot mijn vierjarige middel zou hij toch wel gereikt hebben. Maar mijn vader fietste door en ik zou altijd met het beeld van het mannetje dat me vanaf de andere kant van de gracht aan keek achterblijven en nooit meer kunnen bewijzen dat hij er echt was. ‘Ach, zei mijn vader later, ‘je werd daar zelf kabouter!’ Dat klopt, want ik had de kabouter op het Scouting-terrein gezien en waar ik later zelf een ‘kabouter’ scout zou worden. En eerlijk is eerlijk, daar zie je op de rode foto de voortekenen al van: wat een kaboutertje.

(Ik heb de foto ook wel in een versie waarbij ik de kleuren aangepast heb, maar weet je, laat ’t maar lekker zo, ik houd wel van gekleurde herinneringen.)

Advertenties

19 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

19 Reacties op “gekleurde herinneringen

  1. Dat van bier bij Grolschmedewerkers klopt. Ze kwamen zelfs met de vrachtwagen in Eibergen om het bij één van mijn buurmannen te brengen.

    En het Laantje van Lasonder, is dat niet een van de mooiste plekken van Groenlo… Ik kon zo goed wegdromen als ik van het busstation via het Laantje in de verte staarde.
    Nu zit het busstation heel smaakvol naast de Nedap. Daar heb ik dan weer een blauwe maandag gewerkt.

    • sanneke

      Wat goed zeg, jij leefde in dezelfde wereld als ik en kan dus mijn herinneringen verifiëren! Ja, het Laantje van Lasonder was samen met De Halve Maan mijn lievelingsplek van Groenlo. Maar een kabouter heb je er nooit gezien? #justasking

  2. Nah. Vandaag is rood, zeker. Zie mijn blog.

  3. Mooi Sanneke. Er verschoof even iets in mijn hoofd. Leuk om zonder oordeel of conclusie op een wonderlijke herinnering terug te kijken. Ik heb hem dus meteen opgerakeld; die middag lang, lang gelee, dat ik van de trap in mijn ouderlijk huis vloog.
    Niet viel. Vloog.

    • sanneke

      Ah, geweldig… te kunnen vliegen… en jij hebt het gewoon gedaan!
      Ik deed het vannacht ook, maar dan in een droom, wist het net ineens weer door wat jij geschreven had.

  4. Mooie jeugdherinneringen heb je, blijf ze koesteren
    En rood gekleurde kinderfoto’s, die heb ik ook :-)

  5. Zulke geweldig rode jeugherinneringen zitten ook mijn foto-album. Foto’s van vakanties in Italië of Zeeland, het ziet er allemaal hetzelfde uit :-).

  6. Ja maar, ja maar. Is Neeltje drie en een half? Niet serieus.

  7. cath

    Ik weet dat medewerkers van Grolsch in Enschede -zeker tot 10 jaar geleden- nog steeds bier kregen als ze dat wilden :)
    Geen idee hoe het nu is, maar zou me niets verbazen!
    Mooie herinneringen San.

    • sanneke

      Tsss… :) Niet gek dan, bij de Grolsch werken. Bij mijn werk krijg ik alleen maar voorbereidings- en nakijkwerk mee, nooit eens een krat Grolsch.

  8. kostbaar

    Mooie herinnering.

  9. Wien

    Binnenkort ga ik weer naar Groenlo, alsjebegrijptwatikbedoel. Ik heb nog wat hartelijke groeten liggen – die kreeg je via de telefoon!

  10. Jet

    Ik ben nu ook al zo benieuwd naar hoe mijn kinderen hun herinneringen gaan inkleuren. Hoop het later te mogen horen, lijkt me heel bijzonder te weten hoe zij dingen hebben ervaren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s