u bent nu hier

We hadden nog even de hoop gehad dat Hoogeveen een hele populaire eindbestemming was, maar nee, schijnbaar wilden een heleboel mensen gisteren naar Groningen. Aan de andere kant, ’t had wel wat, we begonnen onze grootste reis ooit, namelijk die met elkaar, ook op het balkon van een trein. Later konden we toch zitten en stelden Google Maps in om in Groningen de weg te vinden naar het restaurant. Google Maps zweeg nurks. Hij deed alsof hij nog nooit gehoord had van de straat die ik intoetste. Nah! Dan maar een ouderwetste stadsplattegrond opzoeken bij het station. ‘Nooit van gehoord,’ zei de stadsplattegrond.

‘Het is in het stadspark, we vinden het wel,’ zei Rinke,’ we lopen gewoon het centrum in richting park en vinden het vanzelf.’ Ik vertrouw natuurlijk altijd blindelings op mijn man, maar als het gaat om de weg vinden, weet ik inmiddels dat als hij ‘hier links!’ roept, we hoogstwaarschijnlijk rechtsaf moeten. Dus belde ik haar, want zij weet alles, bijvoorbeeld waar je een straat moet vinden waar geen plattegrond ooit van gehoord heeft. ‘Oh nee,’ zei ze, ‘ je moet juist niet naar het centrum, je moet precies de andere kant op!’ Aha, dacht ik het niet?

Om erg vrolijk van te worden: met je liefje aan je arm en je Iefje aan de telefoon door donker Groningen te lopen. Aan de hand van aanwijzingen als ‘zo meteen zie je een kunstwerk aan je linkerhand, het favoriete beeld van Merlijn’ en ‘de straat aflopen tot je hekjes ziet, daar moet je rechts’ kwamen wij er wel. Dachten we. We waren rechts door de hekjes gegaan, een park in, maar ging dit wel goed? Aardedonker was het, nergens een spoor van iets dat door zou kunnen gaan voor een wokrestaurant. ‘Ik denk toch echt dat we weer naar de bewoonde wereld moeten, hoor,’ zei Rinke, kom, we gaan hier links.’ Dat leek me hét moment om Ief maar weer te bellen. We moesten vooral niet terug de bewoonde wereld in, maar naar het monument van de chagrijnige oude man. En eindelijk, eindelijk doemde daar dan toch het wokrestaurant op. Waar het heel gezellig was met Rinkes collega’s. Met pekingeend in flensjes en chocoladefonteinen en gelukskoekjes waar ik mijn tasje mee vol propte. Wacht, ik maak er een voor u open. Uw gelukswens voor vandaag: ‘Probeer het geluk te pakken!’ Nou, dat lijkt me een leuk doel voor vandaag.

Dwalend door Groningen vond Rinke de lipstick...

... en ik het meisje dat het op wilde.

Kameleontische neigingen op de terugreis.

Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

5 Reacties op “u bent nu hier

  1. Ohoh, met je laarzen op de bank! Doen we dat thuis ook, mevrouwtje?

  2. Martine

    Met zulke laarzen mag dat!

  3. Novy

    Smart thinking. Ik stuur je altijd de goede kant op. :)

    • sanneke

      Weet ik, schatje. Ik moest ook wel erg lachen om Henks commentaar er bij op de achtergrond. Zochten we in dat donkere park naar een monument van een chagrijnige oude man (hebben ‘m niet gezien, veel te donker) en moesten van jou nog romantisch doen ook én op tijd komen voor een etentje. Anyway, er kon toen al niets meer gebeuren om de avond nog te verpesten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s