geaard te paard

Ik zie dat u de vernieuwde Santenkraam al aardig weet te vinden. Mooi. Ik stoei nog wat met een blogroll etcetera (weet iemand hoe je die zo kunt krijgen dat het weblog waarbij een nieuw stukje is verschenen bovenaan komt te staan met de titel van dat stukje?), maar verder begin ik me al aardig thuis te voelen.

Oké, nu zou ik een mooi bruggetje kunnen slaan en zeggen dat ik me op een paard ook heel aardig thuis voel, maar daar is het misschien nog wat te vroeg voor.

We kampeerden op een camping met manege. Dat kwam toevallig zo uit, die camping zag er fijn uit op internet en toevallig waren er ook paarden. Ooit had ik eens eerder op een paardencamping gestaan. Ik maakte er maar meteen een buitenrit van een uur, terwijl ik nog nooit eerder op een paard had gezeten. Halverwege die rit bleek knetter allergisch voor paarden te zijn. Een waar feest was dat, al niesend en kortademig proestend op dat dier, met dikke niets ziende ogen door een onbekend landschap.

Toen ik mijn vader vertelde dat ik van plan was weer te gaan rijden schoot die terecht meteen in de stress (hij was er bij tijdens die buitenrit), maar hé, ooit had ik bioresonantie therapie gehad en was mijn paardenallergie toen niet ook behandeld? Ik dacht het toch.

Voor de zekerheid ging ik elke dag paardenneuzen aaien om te kijken wat er zou gebeuren. Tranende ogen? Kriebel? Dan zou ik ’t niet gaan doen. Maar ik voelde niets, behalve dan die zachte paardenneuzen en tjonge, ’t leek me toch wel erg leuk om een lesje te nemen. Zo dachten mijn kampeergenoten er ook over, allemaal wilden ze het wel eens proberen.

Het was prachtig Jip, Nisse en Neeltje met hun paard in de weer te zien. Samen borstelden ze Remy het paard, Jip wandelde met hem aan de lijn de camping over en reed eerst nog wat in elkaar gedoken, maar allengs met meer zelfvertrouwen. Nisse glunderde tot en met tijdens het rijden. Neeltje kletst terwijl ze op het paard zat honderduit over Pippi, die ook zo goed paard kan rijden en zelfs een paard op kan tillen. Wat ze gelukkig niet ook zelf probeerde.

Borstelen.

En ondertussen al een beetje je paard leren kennen.

Opzadelen.

En rijden maar!

Pippi op haar paard.

De achtergrondzang bij dit filmpje wordt verzorgd door Neeltje. Zij brengt het lied ‘Wonderteam’ ten gehore.

Oh, wat vond Nisse het geweldig...

Rinke en ik mochten een paar dagen later. De campingbazin alias paardrij instructrice maakte er een holistische ervaring van. Voordat we het paard op gingen moesten we goed leren aarden, iets waar je op het paard veel gemak van zou hebben. Nu is Rinke zeer beleefd, te beleefd om bedenkelijk te kijken bij dit soort instructies, maar hé, ik ken hem en ik weet dat hij zijn wenkbrauw amper in bedwang kon houden (hij kan heel goed bedenkelijk kijken met één opgetrokken wenkbrauw). Eenmaal op het paard merkten we al snel dat het toch wel degelijk hout sneed, dat hele verhaal over aarden en door je buik adem halen en je bekken en onderrug los laten. En mijn man te paard… wat een prachtig gezicht. En eh, sexy ook best. Vond ik dan.

Rinke rijdt voor 't eerst in zijn leven. Best een leuke prins dacht ik zo.

Of ik ook zo sexy was te paard? Nou, mwah. Rinke zei van wel natuurlijk, maar sorry, op je buik achterstevoren op een paard liggen is elegant noch sexy. Wel erg grappig en ontspannend. Voor dat u denkt dat ik de hele les slapend deed, neen, ik draafde ook nog. Klinkt ook niet echt sexy, hè? ’t Was eigenlijk ook het paard dat draafde, ik hoefde alleen maar te proberen netjes te blijven zitten. En dat viel zonder zadel heus nog niet mee, maar ha, ik deed het toch! Grijnzend en met jeukende wangen kwam ik mijn paard weer af. Dat krijg je er van als je je wang tegen een paardenkont aan vleit…

Santenkraam wordt Santepaard.

Ehm ja. Ik weet het. Uiterst charmant.

Advertenties

27 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

27 Reacties op “geaard te paard

  1. <3 die laatste foto. Heerlijke zomerse schoenen ook!

  2. Roos

    Hahaha, die laatste foto is te grappig!

  3. Roos

    En natuurlijk een mooie ervaring met het hele gezin te paard ( en die lieve peuterknuistjes van Neeltje!)

    • sanneke

      :) Ik kon ‘m niet niet plaatsen, vond het zelf ook buitengewoon grappig dat ik ineens omgedraaid op een paard lag. En lief hè, die knuistjes met die kuiltjes.

  4. Jaah, ik ben er ook weer.

    WordPress is fijn. Weet ik. Paardrijden daarentegen deed ik nog nooit. Maar het lijkt me wel heel gaaf!

  5. Gaaf hoor, paardrijden! Ik vond het zo hoog, dus dat was ooit eens en nooit meer ;-)

    En wat een heldere, mooie nieuwe blog! Ik ben bijna een stille meelezer geworden ondertussen * schaam *, maar ik vind het natuurlijk wel leuk om je te blijven volgen: ik zal de link aanpassen :-)

  6. Wat kan jou die misschien onelegante buikligging nou schelen: je hebt het gedáán.

    PS: Per eind augustus word ik van web-log.nl naar wordpress geknikkerd met mijn log (migratietoestanden). Maar zo te zien hoef ik daar helemaal niet huiverig voor te zijn.

  7. Hee, een nieuw huisje… leuk!
    En paardrijden, daar was ik vroeger helemaal van, maar ik mocht dat niet van mijn ouders. Gelukkig had mijn oom drie paarden, dat maakte een boel goed!

    • sanneke

      Ja! Ik vind het ook leuk, een nieuw huisje! :) Ik was vroeger ook wel een Tina-paarden meisje, een tijdje althans, maar verder dan dagelijks de paarden in de buurt gras geven en aaien kwam ik niet. Jij had geluk met je oom!

  8. Ik denk, dat ik in mijn hele leven pas 1 keer op een paard heb gezeten. Het ziet er altijd zo makkelijk uit, maar volgens mij is het dat niet echt of wel?! Leuk, die nageltjes van Neeltje.. :-)

    • sanneke

      Het valt wel mee, al vond ik het de eerste keer met een zadel wel makkelijker dan ongezadeld, maar dat was dan wel weer heel speciaal om te doen. Maar met mijn precies 2 keer ervaring kan ik er natuurlijk nog niet echt heel veel over zeggen, ik ben nog niet eens in galop geweest.

  9. Ik zie alleen een paar gele doc. Martens…..
    En die zijn best charmant ;-)

  10. Haha die laatste foto :) Mijn paardenervaring was er ook een beetje een van een keer nooit weer. Ik was tiener en zat met een witweggetrokken gezicht (hoogtevrees) op het paard. Mijn instructie bestond uit een instructice die schreeuwde ‘Gaan met die banaan’ en vervolgens voor mij geheel onverwachts een klap op de kont van het paard gaf. Ik weet dat het een prachtige rit was (bos en strand) maar ik kan me er niets van herinneren.. Misschien moet ik de aardingsmethode nog eens een kans geven :) Staat jullie goed, het cowboyleven :)!

  11. Ps Ben je nu je prachtige archief aan stukjes kwijt straks?

    • sanneke

      Zo, fijne instructrice had je getroffen! Tsk! En nee hoor, mijn archief van inmiddels 6,5 jaar stukjes schrijven staat onder Santenkraam 1 en Santenkraam 2 in de Blogroll links op deze pagina.

  12. Wat een gaaf fotoverslag. Ik ben eigenlijk bang voor beesten groter dan een spin (psst, niet verder vertellen), dus ik denk dat ik dit nooit zal ervaren. Maar je ziet er stoer uit, zelfs op die laatste foto!

  13. Nicolet

    ik heb je weer gevonden hoor! Maar wat gaaf zeg dat paardrijden

  14. Het allermooist die foto van de nageltjes van neeltje en een goede tweede, die van jou liggend te paard. Je schoenen, te gek, ’t ziet er uit als knal gele doc martens. (en die heb ik nog nooit gezien)

  15. sanneke

    Ach ja, die nageltjes. Ze kwam naar me toe: ‘Er is er maar vijf met nagellak, dat is toch niet goed?’ Had ze ze zelf geteld. En het zijn doc martens, dat had je goed gezien. Logje er over volgt nog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s