Joost, de schoonzoon

‘Ik ga dus met Joost trouwen,’ zei ze plompverloren.
‘Joost, uit jouw klas?’
‘Ja, maar hij gaat al naar groep 2 straks en ik dus niet (wat ze maar niks vindt, dat ze nog niet naar groep 2 mag. Zij, die toch al wel drie weken in groep 1 heeft gezeten).
‘Zei hij dan wat tegen je, dat je met hem gaat trouwen?’
‘Hij zei: ‘Ik houd van je.”
‘En wat zei jij?
‘Ik zei:’Ik hou van jou.’ Dus.’

Dus. Heb ik een dochter die voornemens is te trouwen. En het erge is: ik weet niet eens met wie precies. Heeft ze verkering met Joost mag weten wie. Er zaten 30 kleuters in dat klasje op het laatst, ik heb wel eens ‘Joost’ op een stoeltje zien staan, maar welk jongetje hoorde daar bij? Nog erger: dat vertelt ze op de dag dat de vakantie begint, moet ik me zes weken afvragen met wie mijn dochter wil trouwen. En nou niet zeggen: ‘Joh, da’s na de vakantie wel bekoeld’, want haar broers hebben ook nog steeds verkering met hun kleuterliefde. Ik zucht er maar eens van en vraag me af hoe ik dit straks aan haar vader breng. Misschien moesten we het hem maar niet zeggen.

About these ads